Druckschrift 
1 (1844)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

16

Pluresne fuerint porticus, an una illa ante domum exstructa et cum ρ☚οο⁶νο interiore con-

tinens, facile ex Homeri carminibus cognosci potest. Plures fuisse luce clarius demonstrant et

inter fores aut, quae forium loco sint, referri, quisque videbit. Verba depravata sunt. Aut igitur proaνα scribendum est»auνα*α, ita ut haec sit series verborum⁶οαοωα μ οασυμοvõ-h abNic rb EvSoy, Jy⸗ etc.(IIpo- aMxioy de aula, si domui ab*« nomen est Perizon. ad Aelian. var. hist. III., 4.), aut glossa nοαμ ISoy, qua Pollucis verba suppleri videbantur, inserta est et commissura operis male juncti adhuc hiat in i. c. ijy sc."OGnp. ldoeανm zaxbet. Hoc quidem certissimum habeo, Pollucem nil aliud docere, nisi quod verba incorrupta continent: ρι⁵σομοον per quem transitus ad domum fiat, ab Homero aldoocxv vocari. Etym. Magnum 750i0, ¹h p? Te oizlac orod,*y zat aldooday zabet OPO, Evit E3y aordda(i. e. orouv cf. Hesychius maorddec et maoraäc et quos Schneider laudat ad Vitruv. VI., 7. 1. p. 477.) rivtc d oordda Sc⁴αᷣαφ0̈ενοοlν, Opo⸗ 680boy eipneev. IIpooräda etiam locum intra fores complecti, Vitruvius I. I. nos docet. Nil aliud praeter illius loci significationem in voce inesse, minime constat; cf. quae J. I. sequuntur»His locis.« Suspicari potius liceat vocem angustioribus finibus non esse circumscriptam, quam quos lsupra ρονμνν voci constituimus. Quum enim vix quisquam ponere velit, transitum ex aula ad domum vel spatium intra fores commodum esse ad cubandum atque ad mensas et pocula servanda 15., 466.; ponamus necesse est, nο⁵οcv aut non plane cum npoardbt et mocr(v. Hesych. in v.οον⁴ομοςα et mpocrâc) congruere, aut horum quoque vocabulorum vim latius patuisse. Neque profecto, quae Suidas habetροοναινονν οο* ſſc rodc, solum spatium intra fores declarant. IIpdono quamquam hoc spatium complecti potuit,(vide tamen, quae supra p. 15. I. 17. de ο⁸⁶ν aulae opposito diximus) ad solam illam aulae partem referri nequit; cf. quae supra p. 5., annot. ad'εv oizo et passim de signi- ficatione ⁸⁶μνοα vocis diximus. At npoarddos sive oοοrcoo naturam indagare nunc nil juvat, quum quam late signi- ficationis fines pateant, jam ostenderimus et quaestiode hac voce ob mapaorddac et maarddac saepe commutatas (cf. Apollon. lex. Homeric. in v. ρο⁴³ςνα cum annot. Tollii, et Schneider J. I.) difficillima sit. De ³⁶νοο potius quaerimus. Qui diserta tradunt, aut ipsam porticum vocari ρονοννo contendunt aut partem domus inter por- ticum et oecum; v. supra Etym. M. Suidas et Photius xρο³ι⁶εαα. v 5 rod oio arddt. Accedit Eustath., qui aut idem esse dicit, quod aνοοσανν, ut 1369., 21 et 1497., 29 aut cum àdxνp νearépoi interiorem putat quam aldocacy ut 764., 45. Quod Porphyrius habet peculiare in h. v. explic. v. infra in quaestione de thalamis.

Utcunque igitur res se habet, nobis satis sit, etiam ex scholiorum testimoniis efficere, ut ea, quam in textu statuimus, οον⁷⁶νο vocis potestas proxime a vero abesse videatur. Itaque probamus quidem râsty dzpeorég- Eustath. 764., 45.Ezoc, mept ükat. Berà dE xb 92io» auki Beh' iy aldœlα: elxa 5OOc, 36 b zll dd-ao*., ita tamen, ut, quod ordini praeposito contrarium non est, xο⁵ονοα praeter interiorem illam partem aldoοαασ᷑eσ quoque complecti dicatur. Hoc enim suadent non modo, quae Suid. Phot. et Eustath. prioribus locis scripse- runt, sed ipsius Homeri verba v. 15., 465 sqq., 15., 62. cf. Nitzsch. 1. Thl. S. 215 ct 14., 5 sdq.

Aldooaay porticum fuisse praeter Pollucem(cf. in v. xο⁶μ ο) et Apollonium lex. ai§ονοσας τ* mapaordsoc, dnò etc.(fortasse waoräbos ut in v. podεν legi oportet) fere omnes interpretes tradunt, ut Porphyrius ad E, 137. Bekker. p. 150. 4Nol 3 orepov aiddcac Xe Ou0 ec die rac drodc, iva b) 18 dct d a5X7c, d*X* r Hty Öaldtoy 2d2h, al d mits rod bratdpioo droat ai-olα; Etym. pluribus in locis, in v. aldonaat p. 32., n. 50. habet onpaivet 2uraci,oevny Oroy, zat rhy Berà roy rodva ucräda; scho A. D. ad II. Z, 243., Hesych., Suidas, Eustath. ad II. I, 468. crodv. Aristarchi, ut videtur Lehrsio de Aristarchi stud. Hom. p. 155., illud scholion est ad II. Y, 11. in codd. A. V. aldoda aroat zal oroxkorat 25a*; ultima significatio, quam etiam Etym. p. 32. 46. repetit, ad solum locum Y, 11. attinet, neque universae vocis potestati repugnat. Discedere autem videntur antiqui interpretes, de quibus Eustath. p. 1347., 58: 0l ½.νααi ρu z2 radra atcucat, abhiſc reria. Trxe«ol riy a?cvcaAy asXeroy döpay aci. Könpioo maordda didopoy. Idem sub falso lemmate, sed ad eundem versum(Eustath. I. I. xο‿ d †ct ε½ 3* ƷNacey etc.) 2, 323. habet partim schol. BM partim schol. V. Schol. B etiam ad Z, 243.ai ο⁵νορονν teru-voy« rergia riſc ahe adscriptum habet. Equidem de Eustath. I. I. ita judico, ut alios dicam alio modo illud οοοd ½ον αεοσmρς εεεο⁵ob explicare conatos esse. Schol. Bekkeriana ad 323. falsum lemma, schol. B ad Z falsum locum verbis illis interpretati sunt. Auctores scholii credo aut aidoioh in verbisnl1., etc.« signiſicari voluisse solos muros aut Siculorum et Cypriorum lingua usos esse ad verba illa explicanda. Eustath. rem facilius expedivit; statuit enim ax*pa ο 96crspov. Quo autem vel egregius interpres ejusmodi figuris abduci possit, uno exemplo declarare libet. Voss Aum. S. 427. n. 5.»Homer sagt⸗ über Marathon nach Athen i. e. durch Athen nach Marathon et sqq.