— 14—

Neque vero solum iidem parietes napaordèe« et wonta appellantur, sed etiam eidem spatio nAαοσνα⁴ε sive napaorddoc et notcy nomen est. De his schol. B. L. apud Bekk. ad Il. N, 261. „1 8 rA S6a., 0˙(y ro c eoeerat« cf. Pollucis glossam p. 15. I. 6. exscriptam; de apa- gräc schol. ad Eurip. Phoeniss. v. 415. ekc αρaotddac, wöxac et ipsius poetae Iphig. Taur. v. 1159. 25 το˙ο τοᷣ mοιντ αρᷣαodo. Sed quum illo loco more poetarum pars portae pro toto aedium aditu esse videatur, conferamus potius exempla, quibus vulgaris usus singularis numeri rapa- —rAso de spatio intra exteriores et interiores fores probetur. Probabile fit loco Sext. Empir.(Pyr- rhon. Hypot. 1., sect. 110.), quem citat Schneider,»i xoοē akaveion apdoraà« robe y ESdey elatbyrac

Phaivet, öet robe Leyrac, el dy aorf arpißotes«, certum loco Vitruvii, ubi αραrdda describit VI., 7.(vulgo 10.)»id peristylion in tribus partibus habet porticus; in ea parte, quae spectat ad meridiem, duas antas inter se spatio amplo distantes, in quibus trabes invehuntur, et quantum inter antas distat, ex eo tertia dempta spatium datur introrsus. Hic locus apud non- nullos ροσνςα, apud alios xapaoräac nominatur. In his locis introrsus constituuntur oeci magni etc.“ Ut enim supra»post itinera latitudinibus non spatiosis— statim januae interiores finiuntur. Hic autem locus inter duas januas graece dνsiov appellatur« portam aulae(peristylii) descripserat, ita verbis Il. aditum ipsius domus declarat.— Quae in antis invehuntur trabes, introrsus vergunt, et firmant aut includunt parietes obliquos, inter quos via ad oecum ducit. Spatium, quod datur introrsus i. e. oecum versus, non est longitudo viae, sed latitudo in interiore parte, ubi interiores januae finiuntur.

Itaque ut paucis repetam, quae ex tota quaestione effici putem, zlaorâds« sunt 1. postes januae, 2. columnae secundum obliquum voc vel dopGvo« parietem positae 3. ipsi parietes, qui ejusmodi aditum includunt, quosque antiquo tempore(nam de Xenophontis loco non liquet) zyéwin nominatos esse constat 4. αeοασ⁵o nomine vulgo, xic interdum utebantur ad ipsum spatium intra fores significandum.

Nunc si iterum perlustremus àricy interpretationes ambiguas p. 11. exscriptas, videbimns, omnes praeter Eustathi verba ad Il. 6, 435. p. 722., 5., quae ipse improbavit, quaeque ex interpretatione tyenio rokvo«c(cf. schol. Bekkeri ad Il. 06, 435.) male ad wnt universa transtulit, in nostram rem apte posse converti. Apud Hesychium enim à zarð dvεαικρν roο ꝛãνo ab sya Bεpn non sunt partes oiziac, de qua ne verbum quidem dicitur, sed ipsius uxναoς; non dicendum erat zarð dy rν αreva, quae ex adverso apparent, sed rectior collocatio, qua seriptor usus est.„Adversae ox⁵εvpc partes, quae in conspectu sunt.“ Item accipienda, quae de uσπν in domo habet schol. A ad II. N, 261. oi tyaytiot karà rac i06d«c rkoh. Neque aliter alia explicanda sunt.

Sed quum supra demonstratum sit, etiam 6α complecti spatium illud intra fores, quaeritur, num illa, quae de αροοαα traduntur, bene cum αροααοσ⁴ↄσωet Ewwnic notione con9 gruant. Ne igitur columnas sive pilas in ρορο³ια collocatas mireris, cf. nunc quidem de ᷣρονοονροι roXGvoc scholion Bekkeri ad Il. Q, 323. v. supra p. 9., n. 11. de ρροᷣ in domo(hoc enim, non peristylium accipiendum esse demonstravit Dissen. ad l. laudandum) Pindar. Ol. VI., 1. ö otd oavtsc 2drer SOb6— viovac.— Ewoicy vero splendor(auνραασν, quia luce per fores immissa illustrantur et res splendidae in iis servantur) a ροοις minime alienum est. Animum adverte odopata 25z6cu7ra h. in Merc. v. 384. et Cratini illud»xapaordèac zal a6OA B00Net wolxiha cf. Pollux. 10., 25 et 7., 122.; àpaorddy marmorea signa Athen. V., p. 197., c. 26. in. componas cum Hesych. in v. Eyma——— n69, à zal dle6Qν οον et in v. IlPovta— Eydta rà 5doy, öou i eivsc ridsyra. Quid igitur? Statuisne ροονα tertium nomen esse eidem