— 11—

coll. cum Anm. S. 426. n. 7 et 461., n. 6.; praeterea cf. Hirt I. I. I., p. 210.; Schreiber, J. J. p. 149.; Damm, qui Eustathium secutus est, et Passow in v.—

De nioic in domus ipsius introitu liquere videri possit, quum Eustath. p. 1921., 7. nomen hoc modo enodet: Ulixes, qui fores relinquere nollet, azel αο ᷣ icy i. e. ad parietes a latere exstructos*ò oεον νέννμε æl 05 c e goc. EXO Tàp rc vnorioty ds dod ,ακνα ehhero(consulas eundem ad II. 6, 435. p. 722., l. 7.). Interior paries oeci significari non potest; rX.A,T oo optime quadrant, quid dubitemus? At Vossius ejusmodi atrium domus Ulixeae desi- gnavit, ut parietes a latere totum aditum includentes ipsam januam non attingant; inter parietes illos obliquos et utrumque interioris januae postem collocavit parietem transversum, cujus prior pars, introeuntibus adversa, onlcy nomine appellanda videbatur cf. designationem ed. stereot. et Anm. S. 461., n. 6.; add. S. 450. n. 5. Aut igitur cum Vossio credamus, transversos illos parietes cum utroque poste conjunctos, quos haud inepte in oculis sitos vocares, esse yᷣεα aut demonstremus oportet, usu Graecorum non Vossianis transversis kwonicy nomen inditum esse, sed obliquis illis inter exteriorem interioremque aditus januam, quas, qui domum ipsam intraturus erat, non tam adversos habebat, quam praeterire debebat.

Jam vero grammaticos veteres consulamus, utra vocis interpretatio illorum auctoritate con- firmetur.

Hesychius in Eymtia rà zar ayrurd ro oc e enh, à val die6ο2νμο&νεxαα rν maptéyry. 6 KpPdrhc ràc SaAc aSrey(Tyioyoc).— V. varias conjecturas de ultima voce apud Alberti.— Ambiguitatem quandam in his verbis inesse, si Hesychius dextrum et sinistrum ipsius xox¼.⁵voc parietem accipi voluerit, nemo est, qui neget. Ac profecto proclivis ad correctio- nem via patet. Ut enim apud eundem Hesychium EyGta ebdela. Oi varaοοει⁶,εννοε(scrib. vεαρένννινεεν) Hυν Lροαο qduae significationes unum lemma sequuntur; ita hic scribendum quispiam dixerit Eycrta rà zar dwtrapd. rà rO GvOc Srpsa eh, à xal etc. Levis quidem haec mutatio, tamen opinione nostra praejudicata ne moveamur, ut optimi lexigraphi verba huc illuc detorqueamus. Multo facilior videtur alia interpretatio cà zar àytrapd od koc. ué„ esse exteriores partes domus, quae portae ex adverso sint. Recte igitur egisse dicas Eustathium, qui, quamquam ipsi illa sententia probata non sit, ad Il. 6, 435. p. 722., 5. ita scripserit: Evnta 3¾ MAol pLy rod aodto- ic leiac rooc, roorgr, ode Avrepd dic ele0, 9 du 5dac elan 1 d6vG Eden, d05d val apcoyta ra rolldra. Quae si contuleris cum schol. Bekkeri ad II. 0, 435. cod. AB et cum Buttmanni schol. ad à, 42.; intelliges, verba horum eadem esse atque Eustathii, praeterquam quod ab hoc ric olziac“ additum sit. Aut, si tibi videtur, Eusta- thium perverso ordine repetivisse credas, quae habet schol. ad Eurip. Androm. v. 720. ad Ooc nòc Eyiba auxvéyta aher rod raved ihoe e e e a G. Taur.— Ambi- guitas, fere omnium hujus vocis definitionum communis ¹⁴), jam sublata est. Exteriorem domus partem, aulae adversam, non οαυννοα dextram et sinistram accipere jubemur.

Eustathius quidem ad 6, 435. hanc sententiam non probavit ob 22., 121., sed Vossiana ratione difficultas, quam ille νανακιοσσα Ʒ⁶ οο attulerat, sublata esse videtur; neque enim amplius de interiore oeci pariete, verum de atri transverso illo pariete cogitari oportet. Qui aulam intrat,

14) cf. praeter ca, quae supra attuli, de wwriowc in domo aut tentorio schol. Bekkeri ad II. N, 261. et Polluc. Onom. II. 53., in quorum verbis Heyne ad II. VIII., 435. cogitari jubet de»pariete aedium portae aulae ideo- que aulam ingressis opposito.- In candem sententiam dicta esse videantur Etym. M. verba p. 346., 12.

2*