De voiois.

— 10—

profecto porticu utramque in partem separatam fuisse. II p 6 95pov autem interiore hujus porticus parte terminatum fuisse, non ad ipsam aulam pertinuisse, equidem non crediderim. Illud tenemus: Transitus a via ad aulae locum vacuum, ab aula ad domum xρ ⁶ρον nominatur, non solus locus vacuus ante ipsum introitum. Hoc ultimum enim si quis Gellii verbis in annot. II. probari putaret, ei Homeri auctoritate posset occurri cf. 18., 10(coll. 33 et 101. Exs dn ο0οο, aꝓ Laer ad3 A006⸗ rs d6ac; locus enim ante introitum domus ipsius pars foret aulae) praeterea Pindar. OI VI., 1. Tpooclac öwoordoxvrec ebrelXel O96 dahuod icwac.— Tamen caveamus, ne arctioribus illis terminis ρο̈ον includamus. Saepe enim„Ey ροροοισα musurpatur de loco ante portam, in quo currus sistuntur, ut 4., 20. Telemachus et Pisistratus sine dubio, nondum aulam invecti erant, quum v. 28. 29. Eteoneus ex Menelao quaerat, num se equos disjungere jubeat, an hospites alio mitti velit cf. Nitzsch., qui eandem sententiam alio modo expedit, ad 10., 220. coll. 10., 310. cf. etiam Herod. 6., 35. cum iis, quae supra de sedibus ante portas constitutis diximus. — Accedit, quod mihi quidem verba 14., 34. exitum ipsius domus, non aulae exitum significare videntur. Quamquam enim Ulixes, quum Eumaeum in τρο⁶ sedentem of fendisset, v. 5. a canibus ejus paene dilaceratus esse dicitur„x à&́ρ ¹²) erad;«, tamen facere non possumus, quin Ulixem jam aulam ipsam aut aulae fores ingressum esse ponamus. Nam Eumaeus, qui Ulixem a canibus vexatum conspexisset(v. 37.), E0uε à⁴ε τπρ☚έ6ο%, G15oc d6 Oi Ernsos Neiοςα etc. Quod non est»cucurrit ad portam, sed per οον.. Et licet haec possent referri ad eam portae par- tem, quam Ulixes nondum emensus erat, tamen, ni fallor, quae sequuntur„corio de manibus omisso“ ad exsilientis, non ad currentis personam describendam addita sunt; denique, credo, Eumaeus canes increpuit et lapidibus conjectis dispulit, simulac domus fores reliquit, non post- quam Ulixem consecutus est.— Fac vero, haec recte habere et concedes, ρdοωνοον non modo esse ipsum illud intervallum, quod Eggers circumscripserit, sed etiam eam introitus partem, cui a dextera et sinistra parte porticus fuerit. Eumaeus igitur I. I., ut Eggersii designatione utar, non ex 1νρο⁶μσν(f) cucurrit— per(A), neque per(C), sed quum sedisset in(f) proxime fores, prosiluit per illud spatium, quo aula et C. disjuncta sunt. Denique ut rem brevissime complectar, „est quidem xρ 6οον aut transitus a via ad aulam aut ab aula ad domum Thorweg et Thürweg; neque vero haec ipsa notio, neque vocis ꝑ 6 90 compositio eas excludit viae partes, quae ante forium introitum proxime adjacent, ita ut certus terminus definiatur, quem excedere non debeas“ ¹³).— Sed, quae est mira rerum in hac quaestione implicatio, nondum n6 d0y relinquere possumus, nisi parietibus illis, pcnfouc, paulo lustratis. Eyomicy nomen quater omnino apud Homerum reperitur; bis ad tychwa currus reclinantur 4., 42 et VIII., 435., in tentorio Ido- menei arma XIII., 261.; et 22., 121 Ulixes propter postem januae, cujus de limine sagittas in procos emiserat, arcum applicat ad vπε aρανινᷣα. Quum omnibus in locis kvnux vocentur splendida(quae de öxsdꝙ adjectivi grammatici excogitarunt, recte refutavit Heyne ad II. VIII., 435. Observ., T. V. p. 491 sq.) et currus armaque apte ad parietes reclinentur, in hac vocis significatione interpretes facile consenserunt. Sed qui potissimum aulae domusve parietes dicantur, in contrarias partes disputaverunt. Recentiorum interpretum sententias vid. apud Krueger ad Xenoph. Anab. VII., 8.,§. 1.; Vossi duplicem interpretationem cognosces ex ed. stereotyp. n. f.

12) Voss ed. stereot. interpretatus est»in. 13) cf. ctiam Hesychii, Suidae, aliorum interpretationem vocis ο⁶οο%ον, quam supra p. 9., n. 11. exscripsimus, cum Hesychii glossa ad povcmia v. infra p. 12., I. 4.