83

r4œς ν z„(cf. Cic. de divin. II, c. 28,§ 62) idemque ipsius avxos limen habeat, non quidem contra dico, sed ex versu illo Theocriti id probari posse nego. Kofla enim Theocritus za graαι⁴σ non aliter dixit atque Lucianus Galli c. 24 et Navigii c. 20 ⸗O⁴ον XO⁶ν, i. e. caelatum aurum. Sunt quidem, qui etiam his locis excavata vasa, ut pocula, similia intelligant. Sed hanc sententiam verba(Navig. c. 20) probari non sinunt: O xOo ν ςεοσ εϊν Lεεαμαααασꝓννενν α dà Sx⁶εόαηασσ οd*οοꝓσασ, de d Exexοα, d³ld durdαeντον ενπασον iν dAeizev. Verborum enim ordo demonstrat, non xονααοο solum usum, sed oεον να sibi cupere Adimantum, quod, si ipsa vasorum natura cavationem postularet, plane ineptum foret; nam illius generis vasa aurea nemo habet non excavata. Vasis potius caelatis, affabre factis Adimantus omnibus voluit antecellere(cf. Virg. Aen. I, 640. 641„Ingens argentum mensis caelataque in auro Fortia facta patrum). Ut vero πνα raφαα dicam simili modo nominari postes forium sculptura ornatos, inprimis efficit vox composita 0 6 Gαιμ a Septuagintaviris Ayyalou c. 1, v. 4 usurpata:„El xαιεσςσ μμέν dανινυεασισι τι Oixεεν εν 1& d400„ 041001d90019, à d olxog 74⁴ν 6E„*μωιαπασαι*ω*, quo in loco non repudio quidem interpretationem eorum, qui significari putent domos laqueatas, concameratas, tabulis excavatis tectas„ G09 οεένοωναα sαοωασα, com- parantes verbum vο⁴οαααέ JI, Reg. 6, 9„ Erο⁴εοωοι⁴ςσ ρυιαε 10„ OIxOν ꝓard αασοσ, ubi glossae: 6&αmασσ⁴α⁴εσσεν εειταιι⁴έιιιέμννιαιαα υmσ⁵⁴ι ταν τεᷣ ννιπιιιν σσάσνυ⁵οιm. Neque nego id genus aedificia recte nominari»amplas domos« cf. gloss. ad Agg. I, 4„ XO⁴⁴οστ⁴σςιαςσ(MS. uloord ⁹⁴ς) drnlolg val ueε⁴οιςα, quam corruptam repetit Hesych. æux³οοτ⁴⁴ιαωοασ*σ. ordodg. Sed ejusmodi laqueatas domos ex similitudine caelatorum tectorum(ef. verba poetae de Priami regia apud Cic. Tusc. I, 35»adstante ope barbarica Tectis caelatis, laqueatis«) cum forium ante- pagmentis sculptura ornatis nomen reperisse et ex ipsa vocis O2οτιασιιο conformatione et ex verbis Cyrilli Alex. ad Aggaei l. I. verisimile fit:„oοοοπι³⁵ι.ονα,—Gyoly,» dν al gluxl,*o⁴ 10O 0G,ν o Gεαααιναάοο σπ⁶νν εεαοια⁵αἀeνοουτο, 1παιιοουστ⁴⁶ντεννν OIuα mππου τεννσναινυυυν oαά oςᷣ, val dmπ νε xiνο σ†αόν Adexelce Syxadœrrdurν α⁴dαμααν. Quodsi fieri potuisse statuis, ut angues apud Theocritum per lacunam sculptilis operis, quibus postes fuerint ornati, irrepserint, non adversor. In verbis poetae id inesse nego, quum etiam alii poetae eadem volaov voce in simili re ad sermonem suo more ornandum usi sint. Vide enim zorla*2*æ. in Sophoclis l. l. num- quid aliud significent, nisi repagula affabre facta, quibus janua intus clausa fuit quaeque Oedipus de postibus erupit. KäfſOα sive deερσασ(Et. M. p. 518, 10 sqq.) sunt„repagula«. Hes.: Kleεϑοσσ. uoxlol*. c. J. et in v. K¹α post Klενϑ.„ ldos dενεσον. ει₰⁴⁴ςα(voluit l† οσσ. 40X20¹ scribere). Repagula autem sculptili vel interrasili opere exornata non miraberis, si recordatus eris, quanto splendore veteres domorum januas exornare soliti sint cf. Od. 7, 88 sqq. coll.»cae- latis foribus« apud Ovid. Met. II, 6. 819; VIII, 703. Nisi males Sophoclis I. 1. Schneidewino auctore ipsas fores»xl*ννοασα dictas esse putare.— Januam in Sophoclis loco in interioribus aedibus esse certum est. Theocriti januam si supra eodem rettuli, tota rerum series me per- movit, non verba 69⁴ ταινα ναα ϑυοσἀιυν Okνν. Quamvis aptus enim ejusmodi ornatus interiori domui fuerit, v. quae supra p. 67, v. 5 de αᷣlrς 1àεοςμαε conjecimus, eundem a principali totius domus janua abfuisse contendi non potest. Cf. de aedd. I, p. 13 annot. extr., p. 29 annot. 38„ dmπαε εμεεον 1dςᷣ lO0„α⅜ςα ⁴, II, 7, v. 8.

Jam pauca illa perlustremus, quae de Homerica gynaeconitide adjicienda esse putamus.— Kar' gvry- Libri 20 1 v. 387 Penelope dicitur sermones procorum in oeco virorum epulantium audisse 2ran(auc zT. vœr' drioriy Jeuε εεεαᷣ diρον. Doederlein. Gloss. II, 180, n. 707 dijudicare non w„⁶ανν, zarte

. 5 TyGον αmτασρ— audet, utrum zard cum dενν conjungi debeat, ut 19, 101; 20, 259, an zar' dντνσ ναανν

. *