82²
quaedam partium domus nomina a nativa vi plane aberrasse videntur. Quum enim vulgo plano pede institutis domibus ut hypogaea concamerationesque(Vitruv. VI, 8[II], 1), ita superiores contignationes(Vitruv. VII, 1, 1) opponere solerent, factum esse videtur, ut in domibus plurium contignationum, quarum tum ziyo= tum zœrGyetca proprie dicta partes erant diversae, postea utroque nomine et superiora et inferiora loca, ut inter se conjuncta et plano pede institutis opposita, promiscue appellarentur. Sunt igitur zéyy et similia vocabula v. supra II, 9 et 10 non modo dmπεμοα, v. Suid. et Hes. in v., et» camerae, pergulae«(i. e. partes domus projectae et in superiore et in inferiore domo, Rein. ad Beck. Gall. II, 201), sed etiam 0120 π ĩνειοο, cf. Suidae glossam: Téyog. orsyn» mεοα⁵όσν dν⁴:τον Oxla e[ςσειος(coll. Et. M. 749, 46: Teyy, do‿νεαeτον, ortν, oiwla zul εꝓνει‧ πιέ ⁶ι ενννο, 1) 07201, Gτ⁶⁷*)ö— Et. M. p. 19, 8: dνα dν r dm†αœeσm al urνια*οι(sic) 180σm 0OloOv dꝙ.ρh, olzo⁴ uν εέ ο οoretvol.— Polluc. Onom. VII, 123 x*ανm 4ε⁶⁶ε mννν σε ²lν ταmσdeεκν Eνιςι ταεμ̈ν ex v Bdnrai, 16 ds sy Arlεος leyeν ι εέτε α vardyeta olriare al dnrdpetlα. 8νι àσ 2εν 1Oν εκερν ναάε 1ον παἀ‿ρυσον, siquidem haec omnia, ut supra conjecimus, continuata legenda et ad œzνινν i. e. ⁴εκαα⁶mρ, zεꝓνοοσ referenda sunt. Postremo vocem duroxlag affero, quae praeter insulam domuum etiam unam domum, in qua multi habitant, coenaculariam domum plurium contignationum, indicat. Tamen Budaeus grammatici cujusdam verba affert haec:(v. H. Steph. Thes. ed. Paris. in v.) Aufoes Arrurde 10 des 10 ds dr⁴[αον, Euyotzia léyerah.—— Contra scriptor scholii Vulgati, siquidem vocem réysog interpretatus est, verbis»æœrdyeiog olzog«, quamquam vulgo-xœrdyeta« et subterranea oOlænœα nominantur (Xen. Anab. IV, 5, 25), et inferiores domus cujusdam partes(Erdgeschoſse) superioribus oppo- sitae, cf. Dion. Hal. Rom. Antiqu. 10, 32 et locum Athenaei supra p. 38, v. 12, uteretur ad totam réyoug structuram(i. e. aedificium superiore contignatione ornatum, non plano pede aedi- ficatum) significandam. Exemplum ejusdem vocis eodem modo translatae desidero. Tamen malo putare scholiastam tam insolenter locutum esse aut librarium hanc vocem„xœταυ&ꝓνέκoονν ex „xœr xyνοοεουε(cf. synonymam vocis œπσν⁄αι⁵σοσο i. e. zéyoug interpretationem supra p. 33, v. 4 et p. 52 extr.) finxisse, quam apud poetam aliam voci»réyog« significationem immiscere. Qui quid hac voce appellaverit, recte colliges ex VI, 248„reyεο‿ 9.1.α.ααοααα öi. e. drreορνο επ* zoúν rευωνονι Go6o*ενεμμέννοι õdchol. Lips. ed. Bachm.), c ‿seε⁶ο OEustath. ad I. Il.
Quodsi ex is, quae supra disputavimus, verisimillimum factum est, in hymno in Cerer. du½» oeci virorum janua fuisse ornatum, jam cognoscetur, cur in Theocriti et Sophoclis locis thalamos janua ab oeco vel a foco oeci seclusos certo inter mulierum domus partes referre ausi non simus. Quin etiam fuit, quum in verbis 01Aa r.⁵ et α ιmνοα ipsius ad 1ενννν aditus significationem latere putarem. Ac revera utriusque poetae verbis illum aedium locum valde accommodatum esse supra demonstrasse mihi videor. Sed de nominibus illis forium nunc re prudentius retractata aliter judico. Verbis Theocriti:„Qocey(dodzoyrag) enl œν οι⁶⁶ν, 394 ra*⁴ ο³α ϑυοσαεν Okæc certam quandam januam indicari etiamnunc puto. Neque enim dicere videtur poeta„ad eum liminis locum, ubi postes forium domus sunt cavi«(ut feles irrepere possint, v. annotatt. ad h. l. in novissimis Fritzschii et Hartungii editionibus), sed ad latum limen, ubi oeci forium cavi postes sunt«. Quod limen si quis dicat substructum fuisse ryj eyyure mudy a Plutarcho commemoratae his verbis(Apophthegm. Lacon. Leotychid. Ari- stonis filii 2, p. 215 ed. Hutten., vol. II, p. 140 ed. Tauchnitz.):„ Ti d' syyvureoe n dαeοντνοο 1πο 11)» 18» 844εα Srog(fortasse dοοtou cf. Eustath. 1448, 63), val zGν μἀᷣτευm reοας dmπꝓανοωαιέτνν Blat, O0⁴εέ᷑ι⁵, wS—py, dozet, dl* l 1) dee 2, ddrovrt εοιειι⁵ετσ,


