Druckschrift 
3 (1858) Altera pars commentationis "de aedibus Homericis" ad finem perducitur
Entstehung
Einzelbild herunterladen

78

Quare ea, quam supra proposui, sententia a vero non plane abhorret idque eo minus, quo certius Pelei thalamus apud Apollon. Rhod. Argon. IV, 873 sqq., ubi Thetim in simili opere observavit, prope focum ponitur: Aurdo öy(Peleus) es edeife danddνενo&ieννσεέ Haıda ꝗoio œmπαloοvνd did loyde, Izze d' dur Xοεοαενν Ʒεε⁴⁶⁴eν'. x. 1. Sed etiam filiarum Celei thalamus a foco oeci longe abfuisse non potest, quum eas pueri lamenta e somno excita- verint(v. 284 sqq.» Toë αmσννα ονπ⁹» egdruœαeν eleuviz, Kdd d' d dn' euοοατον 1XE 9600». uv Snstra, IIard' dyd zεοο* ⁵2ονσσα, d εναe ε ²6οαmQρã 1 d' do dνεέιeιά⁵α‿Gᷣ/⁷ ˙ι*εαασαασυτο τπ⁴οοων dmνπαασααο⁹σσ Mxs dyονοωοωνσσσαι ⸗⁷‿̈ddsoe εν ϑάμοα). Duo reliqui sunt loci poetarum heroici temporis mores describentium, in quorum altero cubiculum nuptiale haud longius ab soeνᷣοσ abfuisse, in altero certe proxime oecum fuisse demonstrari licet. Prior locus est Theocriti Idyll. 24 et enarrat Herculis infantis primum facinus, caedem serpentium a Junone immissarum. Juno enim serpentes duas excitavit, ut in cubiculum(&eνάαρ☚αε† παοmd- da ²²) v. 46) Amphitryonis irreperent, ubi Amphitryo et Alcmene in lecto geniali, Hercules et Iphiclus in Amphitryonis scuto cubabant(v. 15: Q00ε*(dodrovrg) end rd 006, 694 Gεαπόιριd 0 α ⁶ϑυςοωνν Oz, εενσσσα αωvνέν εοωιεπσοσςσ Hoη̈se.(Apud Pindarum, qui Nem. I eandem fabulam tradit, serpentes v. 61 sq. 02X εεmσα⁴ἀάν πηραμ ςσ ααν ⁴αμυςιν sdου 2*) Alcmene, qunm Iphiclum vagientem audisset, maritum exsuscitat, qui gladio sumto de lecto prosiluit et v. 47»Aruανας r⁶νν duοεν dανον Sεαρν επανανaeς Oloeze ννο α ϑ‿eςο εσ νοο reg, Audεsς εαμοι, οσ³εεαοωνςο ϑς ϑυοσα de ασς‿νανν ιννεκ. Avordrs, dιααεες τα‿ασςονε. adrdg durst. Ol d' αννα τπτοꝓννέυνοντιο Oεςσ έeνσά¶õm]ιονμεέ̈ο duεs: 8*100 d d⁶ Qον%, mOάσ³οντος ædoα.« Servos prope cubiculum apud focum excubuisse ex re narrata et ex iis, quae ab aliis scriptoribus traduntur, verisimile fit. Pollux X,§ 46» zl 1ui)jy rolg 4uν olztraiς ν*oOατ⁴⁴e ποιποQ:E&‧νι τπ6¶ οωm⁴αι ν˙οο dαeνκαα os Iuεανενννισ x. r. 4. Antiquo tempore autem servos prope focum cubuisse docet Homerus 11, 190 sq. A' 6 ve Zεα εμειν ενει⁴, 59ι dααεε, evd okvcp, Ey zrt dpxto νοε, quare scholiasta ad y, 154 foci ignem appellat 0 αleαουιν πμοα. Januam autem v. 49 a Theocrito commemoratam inter cubiculum et focum fuisse mihi quidem certum est, quamquam Wuestemannus ad eundem v. adscripsit:»fores aperiri jubet, ut advocari possint vicini. Sic apud Pindar. J. I. nobilissimi quique Thebani statim conveniunt, cf. Dissen. Explicat. p. 359 At Pindarus eandem fabulam aliter explicuit. Quare recte Dissen. l. 1.»Ceterum credas Cadmeorum duces fuisse alicubi

²2²) Vis vocis zadräg, quam supra annot. 20. Porphyrium in synonymis vocis vlidiov aeque aca910g, 484:9a numerare vidimus(cf. ejusdem scholii verbaæονπ̈ηνμμο ν olafdede rivog i raordg wal oorxagaordg ual 6 n96 G1og cum Et. M. p. 688, 34 9 G00g,) 195 178 olulag drod, 7 u⁴ αεοιαν να⁴s 0 ο08. 3* 34 xadrdda u* d5 apodräda oοςαꝓνοdsνυονν, O*os a296:otoy ekze*.) omnium vocum similis significationis jatissime patere videtur. Idque eo libentius concedendum, quum hoc vocabulum mea quidem sententia a rdddsν r Fοικ⁵⁵έιναν(v. Hes. in v.) ductum sit. Proprie quidem porticus illam partem ante ipsius domus fores exstructam, quippe quae inprimis ornari soleret(cf. Cratini verba apud Polluc. VII, 122rαoαστ⁴dας æννa Sorle rouuila et de aedd. I, p. 14 extr.), significaverit, sed item atque in voce 4s46Ha etiam ad alias porticus partes adque similes ipsius domus interiores partes translatio fieri potuit idque eo facilius, quo similior eorum locorum usus fuit usui madrädog οοσ⁵αο, qua non modo verisimile est interdum coenaculo, sed etiam ad hospites excipiendos certum est antiquo tempore usos esse, cf. de aedd. I, p. 15 ante med. Quare et apud scriptores et apud grammaticos variae res hac voce significantur, ut coenacula, cubicula, porticus, v. Hes. in vocibus zadrddeg et adräg, in qua proxima voce corrigendum est: Nadrg. drod, oodrdg, xagrèg, ug. coll. cod. Voss. Suidae in v. et Cyrill. in v. Nadrdda. Apud Theocritum»uipdα indicari res ipsa docet.