Druckschrift 
3 (1858) Altera pars commentationis "de aedibus Homericis" ad finem perducitur
Entstehung
Einzelbild herunterladen

72

via thalamum petiverit, enarratur v. 142 sqq.»Qo er.» dyeœνe MeAdν˙ιοο amμοdοο alydν Eo Seυναανιαι ουοσνσοο d ννοπςσ εμν⁴ερσο, Eyνεν ddeναν εμν dezεν ele v. z. 1. Quae verba ut recte intelligantur, duae res tenendae sunt 1) Melanthius, auctoribus veteribus interpretibus, Eustath. 1921, 46(supra p. 55, 28 sqq.) et Apoll. Soph. p. 122, v. 15 ed. Bek.(supra p. 61, v. 6) d MeAdAνοιοσ ϑ νν νσοσοοσ⁶οσςσo⁴ εέρμνα, per eandem 091Oxy ascendit, per quam Agelaus unum procorum ascendere voluerat 2) ex voce ε νοεαν v. 144, sive» inde«, sive»unde« vertis, sequitur, ut vox dανν, si non ipsum thalamum armorum, at eam domus partem significet, in qua praeter alios thalamos etiam thalamus armorum erat. Atqui armorum thalamus(v. supra p. 67, v. 12 sqq.) in superiore contignatione fuisse non videtur, quare noles interpretari»in eμνς ascendit«, sed»thalamos petiturus«(nach den Thalami) ascendit. Quem in locum ascenderit, ex 1) efficies. Nam si Melanthius d ddyα draανν ascendit d i Gℛ ⁶οω dd 6dyag significare quidem posset»in fenestram« i. e. in ipsam 6οοσοοισασν, at pluralis numerus a plurimis atque optimis auctoribus traditur et ab antiquis interpretibus inter ôνꝓνος et 690090 discernitur(supra p. 48, v. 9; 49, v. 12). Item qui dεα‿ τισ ⁶οσσσσοσσςσ dνενσ, ascendere non potuit in fenestras, neque secundum fenestras a dscendere(v. I. l.). Postremo qui Hαlůew᷑iwg petivit, idem simul fenestras petere(»nach den Kammern und nach den Fenstern hinaufsteigen«æ) recte non dicetur, si ad armorum thalamum plano pede accedebant(supra p. 67, v. 12 sqq.) 16). Quare supra p. 48 sqq., ubi fusius de ôcoty disputavimus, adducti sumus verti oportere»er stieg nach den Thalami in die ôcôyeg hinauf«, thalamos petiturus ôcyag ascendit. Poöyag autem suspicati sumus fuisse ipsum umπσεκορςρσον i. e. superiorem contignationem illam multis nominibus, ut 1μεααο⁶.mλαν etc. ete., appellatam. Hanc interpretationem si probaveris, Melanthium intelliges ab eodem loco viam incepisse, quo et uni procorum ex Agelai sententia et Phemio via incipienda fuisset. Per 2uοσ⁴&⁵ασς igitur Melanthius quoque ad scalas 4α⁶ας progresus est, sed postquam per scalas descendit, jam interiorem 1ag partem et per tertium' ipsum armorum thalamum(t) petivit, contra illis per alterum et primum ad 7, 6 pergendum fuit. Jam vero capitis hujus finem facere liceret, nisi paucis explicandum esset, cur Vossianam interpretationem ejusdem rei ed. stereotypae adjunctam probare non possim. Quamquam enim priorem illam de clamore ex scalis tollendo sententiam(supra p. 70, v. 3. 4. ab inf. m.) postea ab ipso Vossio depositam esse ex locis in ed. stereot. ad literam t allatis collegimus, quaeritur tamen an ipsius stereotypae editionis deformatio atque interpretatio aedium Ulixearum bene cum poetae verbis concinat. Id ipsum vero nego 1) in Ulixeorum sociorum via ad armorum thalamum inita, quia Vossius armorum thalamum in superiore aedium contignatione collocat(v. ad lit. u Treppe zu OdyYsseus Kammern über dem Vorplatz des Männersaals); veteres interpretes autem et ipsius poetae descri- ptio demonstrare videntur(v. supra), thalamum in superiore contignatione non fuisse 2) in via uni ex procis Agelao auctore suscipienda, quod ei, qui per s, t, n ad aulam effugere vellet, recte Melanthius respondere non possetdyxedο νυ Aν⁷⁵ ald doeroa. Quo propiora enim illi, qui ex t egressus erat,«*ς erda fuerunt, eo faciliora fuerunt ad effugiendum, id quod recte intellexit doctissimus Doederleinius Glossar vol. II, p. 341 extr.

¹6) Ne quis opineturdrνενaπντe drd 9Gyag« non esse»ascendit in yas«, sed»ascendit in locum aliquem per gyag enitens, sive 90 yegscalae a Melanthio acclinatae fuerint, sive tigna craticii parietis, in quo 69900. aperta erat, sic occurro. Alterutrum si 9ꝓε significarent, locus, in quem Melanthius ascendisset, omnino commemoratus non esset, quod mihi quidem displiceret. Ad hoc oi sxuarigovres rds 9pag roν Izou Eust. 1921, 54(supra pag. 48, v. 9) i. e. homines, qui omni opera in hac quaestione enitebantur, neque scalas tum a Melanthio acclinatas, neque tigilla quaedam adumbrasse videntur.