70

p. 17, init.). Postquam oecum purgaverunt, ipsae supplieium subeunt 459 Mexoyyyg e 6doν α Aα⁴ιυιQ 0Rı Loveos æul, ef. de aedd. I, 26 et II, 15 post med.; de verbo πακοααe autem v. 466 cum genitivo ½οι° conjuncto comparari quidem potest II. V, 21 ε⁶ιιναι ‿ε⁵αᷣρον vrνλιέινιιιαο, sed prorsus similis ille locus non est; melius igitur Parisini editores thesauri H. Steph. ad illud εοσισα⁴ᷣe α0ę⁷plicandum attulerunt 5, 68 eol oneloug= εοε οπmαάιο. Male vero interpres latinus in ed. Homeri Parisina Didot. 1837 reddidit»funem ex columna nexum magna tholi, iis circumjecit«. Neque enim constat tholi fuisse columnas, neque res ipsa postulat, ut eas fingamus. Passovius(idque miror in ed. 5ta repetitum esse) verba vες κυαeνοππτοσασοοο0 non cum„ rε⁶αααει, sed cum„*εονοον conjunxisse videtur»Dagegen ist es(xl) Od. 22, 466 ein Efeiler am Seeufer, an dem die Schiffe festgebunden werden«. Fortasse egregium virum fefellit, quod Schneider. Epimetr. iu Xenophont. Mem. 1801, p. 277 ad haec verba adscripsit:»Videtur locus ille fuisse extra aulam. Nam et Melanthium postea plectens Telemachus conclavi educit Syov ded π. re al ανιαάχ Sed haec proxima verba jam II, p. 18 rectius, credo, expedivi, lorx autem 22, 466 aula inclusam fuisse jam hac de causa adducor, quia porta aulae non ante 23, 370 aperta est(cf. 23, 137 sqq. et de aedd. I, 17 paulo ante med.). Rationem ipsam, qua funis ille annexus fuerit, explicant schol. Q. ad v. 471(supra II, 15 post med.) et accuratius Faesius ad ipsum versum 466.—— ad c) Ancillae innoxiae v. 497 ex domo mulierum ad oecum virorum accesserunt non per alteram illam januam(S“), quae in dadoa ducebat, ut Euryclea et noxiae servae(cf. supra p. 67, v. 29 sqq. et p. 69 ad b), sed per principalem aedium mulierum januam, quam tum demum patefactam esse supra jam ex verbis v. 484 πα⁴σαςσ*. z. 1. suspicati sumus.— Phemium et Medontem per principalem oeci virorum januam v. 376„ν—†νον sig u⁴⁵ν missos esse, supra p. 68, v. 25 significavimus; etiam de loco, quo steterit Phemius 333, coll. 341, supra II, p. 23 post med.(adde p. 54 extr.) disputavimus. Quam viam autem citha- rista inisset, si v. 334 εx⁴ς ε.εꝓναοο per 60009 GOœ ad aram Jovis in aulam confugere voluisset, infra p. 71, v. 4 ab inf. m. apparebit.

Age vero, Ulixearum partium rebus absolutis, quaeramus, quo modo proci et socius eorum Melanthius aut effugere aut Ulixi bellum parare conati sint. In ipsa prima pugna Eurymachus procos v. 75 sqq. appellat: n* d'o απκ πἀντeg 2X0εν ⁴190004,&„ε ⁴μm oνdoν αι‿σοσμεενν 1ds αασων, 9Gℳεν σνι ½ dorv Soxm d' eιοra„4νιο. Quodsi primo procorum impetu repulso Agelaus v. 132 procos sic alloquitur:»2&i40, oOde de νςι αee˙☛⁶ο Odu dyagaln Kal slπααα 1ααο, 6 νϑαα ꝓνιmτα oct ipse unum e procis per 6 ⁰ ο in urbem currere et auxilia inde arcessere jubere videtur. Certe in verbis poetae nihil inest, cur Vossi sententiam(Morgenbl. n. 329, Aug. 1857, p. 761) probemus»Man müſse dabei auch nicht vergeſsen, daſs die Treppen auf die oberen aldν⸗(Dachzimmer oder Böden) von auſsen ganz im Freien hinaufgegangen wären, und daſs also ein Freier, der durch die 6⁹οοσνσ⁴εm Hinaus- schläpfte, auf eine solche Treppe springen und von da oben hinab auf die Straſse schreien Konnte«. Quam rationem si ad deformationem Vossianam ed. stereotypae adjectam accomodare velis, verba v. 137» æl dοναεοσνστ⁶σινμα 2αους non, ut Vossius ed. stereot. in explicatione deformationis, ad literam t referre poteris(nam difficilem exitum A⁴οαασς Melanthius Agelai sententiae opponere non potuit, nisi idem exitus secundum Agelai sententiam trans- eundus fuisset), sed literam t, 60„& laug-y, discernes a 0rd⁴,εμααην αοε, angusta illa portula ex D ad t et u. Vossius ipse igitur opinionem hanc de clamore ex scalis illis tollendo postea improbasse videtur.— Ut vero verba 132 sq., quae supra exscripsimus, recte intelligantur, et meminisse oportet procos de aulae porta per Philoetium 21, 389 clausa