69

(ef. v. 130 ula d' oky piyver' ⁸οονυν Jet 137 zal doyadεον ⁴μα 2αονρ) facile potuisset arceri. Verte igitur I. l.» und eine wohl fugende Thüre verwalrte ihn« et ef. de verbo sαο Hesiod. Scut. Herc. 270 XObdαεια—§σν εμυ(e) elXo dnεοννο⁴οιςι ςροσοσ Eard ⁴lat et II. X, 264 coll. schol. Vict. et paraphrastae interpretationem eꝙοασπσιον, quamquam Vossius proximo hoc loco intransitive reddidit„starrten“ aeque atque schol. Vulg. ad p, 42 verba„ Gσωπσι³ες 0' EXoy eb doœονυ‿αα intransitiva vi interpretatus est: eν νπαωραάασμεναι*⁷ωσσ. 22, 128, quae Vossius in editione principe scripserat» ein Weg in den Gang, mit fest verschloſsener Thüre« in ed. stereot. recte mutavit in:» ein H- in d. G., mit wohl einfugender Thüre« et ipse de aedd. I, p. 30, an. 31, v. 6 ab inferiore margine pro„rτ⁶eαα 1. janua illa clausum fuit«, rectius scripsissem» 660» e Laον janua illa v. 128 bene muniebat«.— 3) Arma ut patri sociisque ex thalamo afferret, 22, 109 Telemachus hac via progressus est: De limine per apertam januam principalem, per apertam 600»& læνονν et 0r0 εμόά ³ασαοσ ipsam lauαy, in qua thala- mus armorum erat, intravit eademque via rediit, sive per 2(interius), 6, 7, ˙' petivit tha- lamum t neque alia via revertit.— 4) Noxios poena afficiens, innoxiis parcens apparet Ulixes, si ipsam caędem procorum in oeco factam omittimus, a) in supplicio, quod de Melanthio sumi jussit b) in poena noxiis ancillis imposita c) in venia Phemio, Medonti ancillisque innoxiis data: — ad a) Quo loco Eumaeus v. 162 steterit, ubi Melanthium lautocy transeuntem adque thalamum armorum accedentem animadvertit, jam ex lis, quae supra disputavimus, facile cognoscitur. De limine per januam principalem, per aldοwdeν sive*⁶πον priorem, per 660„& Ja⁴ονν et 11000610 partem interiorem(parietibus inclusam), usque ad primam laνοαe'κ(per 2, 6 ad 7) progressus erat. Neque qui jussu Ulixi(173) Melanthium poena affecerunt, Eumaeus et Philoetius, v. 179 potuerunt non ingredi eandem viam, quam Telemachus ingressus erat(supra in 3)). Tamen hac in re pauca annotare liceat. V. 174 Vossius verba„ αυνdοας d S*6ασάσι dισ9ε αό refert ad januam ab Eumaeo et Philoetio intus clausam, ne inter perficiendum opus a procis opprimerentur; equidem malo Ulixi verba ita intelligere, ut v. 173. 174 summam praecepti Ulixei contineant, v. 175— 178 adjiciant, quo modo Ulixes vivum Melanthium cruciari velit. Faesius hoc recte ad I. l. explicavit, minus accurate scholiasta Q., qui Ulixem Aerayrdvra v. 175 sqq. addidisse judicet.— V. 179 Bdy d' Iuεν ες ϑαέααφαο, 1aνέιετανν ⁶ ευν ⁸ν6ον εdννα doctissimus Classen.„Beobachtungen über den homer. Sprachgebr. Jter Theil p. 10(progr. gymn. Francof. 1856) scribere maluit»Aeνντνην ε εμιν 8„oν 86e«. Verum vidit jam Eustath. p. 1922, 61 10 νi εᷣᷣπτσα(scr. àταe 16 xoνo dσiæνν 8r⁴rεονε παοαα σάσα⁵ι⁴αοσνςσι—QανωωνQπν 8e9ε„ d ½*, un al dvrordg eon log diεεᷣꝓn, idemque probavit Faesius; cf. Homeri verba v. 187 S0ο⁴lo ⁶ν αηQ, –bMG.— V. 201(T0 dε&& reëxa dtvre, 9 ³νν επισευνε εεν) uterque pastor jam 114 armatus(xc d,νααα dουεςνσeυ reijxsa radd) iterum arma induit, tum januam claudunt. Bene schol. Q. ad h. v. d.π νυασ⁴ς☛⁵εμνι*υαο ⁷α d*ατ déGνιμεισσσσσσ oʒςεενμαο⁴sστνασ τν eννιον. — Viam, qua Eumaeus et Philoetius Melanthium jam interficiendum v. 474 in aulam abduxisse viderentur, supra II, p. 18 sub extr. et p. 19 explicavi.—— ad b) Ancillas noxias v. 446 eadem via ex mulierum domo in oecum progressas esse atque Eurycleam(v. supra II, p. 19; de aedd. I, p. 30, annot. 39 v. 10 sqd. a superiore margine et interpretationem tab. lithogr. ad fig. B, 8⁰) inde efficitur, quod principalis aedium mulierum janua v. 484 demum reserata esse videtur, cf. etiam supra pag. 68, v. 29. Procorum cadavera ancillae per januam prineipalem in aulam extulerunt ibique in porticu prope portam aulae acclinaverunt v. 449 Un' αςουο&vνε̈ „4og lije et 23, 49 en' auletnαν ϑέιονσσν(quamquam Eustath. hoc proximo loco alia tradere videtur), cf. IX, 472 ıοο d* a* ϑ⁶⁴οσν euexεεοο d oppositum πο 2 enas0(de aedd. I,