64

dicam, quod sentio, fuisse videtur hoc: Axor. d& πά odd—— 7 6669 29 la⁴‿ονy, unde intelligitur, cur utriusque vocis et oddoũ et 1a⁴oug interpretatio sequatur. Et. Gud. I. I. brevis- sime solum 0u6 explicat, sch. Valg. item, sed nomin. casu. Scholia Vulgata vero, ut forma vocis magis ab Homerico oddο recedunt, ita sententia omnium optime poetae verba interpretantur, quippe qui v. 127 non ut v. 126 voce„ 6090“ locum ν τρ ααρσσιαροςσ ri&19060v r04x—f, in pariete januae principali, in qua Ulixes stabat, opposito, sed locum in 1r00 ,0v pariete exteriore(cf. ετποοσϑεκν supra p. 55, v. 10 et annot. 13.)) aulae adverso proxime 0960» fraxineum principalis januae describat. Sublata autem glossa„ 009669, 70000G9½%⸗de scholio ad v. 130, quid reliquum sit, examinemus. Verba 6900σα, aρα, deαααο, dνιοσ⁶ν, (sic enim scribendum erit) jam non 8 ⁶εσ ¼ε‿ον d οοςσ viam, quam Melanthius improbavit, sed viam, qua Melanthius re vera thalamum armorum petivit atque e thalamo reditt, interpretantur. Quae autem antecesserunt»yος dν ν ε⁸οα, aut iterum animum advertunt ad id, quod εοdοσ 7100 G0àl 0 modo a scholiasta commemorata unius tantum hominis sit, aut denuntiant deseri- ptionem viae àν⁶ο mαυνον, quae non sequitur. IIlud si probaveris, lacunam ita fere explebis: MeAνοε⁴ονυ ε νε 6:69. Altera sententia praelata sic fere scribes: 5ν⁶ςσ dε* ε*½̈σ„ S0e 69099, 1a⁴οασ,(rεαμαα), dddg eg daν‿οααν, νπ⁶νιĩqfTcIlarloν d ε z. z. 1. Lacunosam hanc rationem, quia ad veterum editionum vestigia pressius accedere videtur, equidem simpliciori illi, quam primo loco proposui, praetulerim. Tamen certi quidquam hac in re eo minus con- tenderim, quo facilius mihi aliquis persuadeat, totum illum versum ab» ½ d& εεο⁴οςσ⁵ ipsius scholii partem primo non fuisse, sed a posterioris temporis librario esse appictum.

—— Quaerenti vero, utrum foramen illud 6σοοϑο⁶νσσ£ς in 11νσ ν latere apertum sit ad lumen in ¼4οσ ⁵⁶ριν admittendum, an ut aurae flatus eνισ ο duplici janua excitatus fumi partem tolleret, an ut calor e*εαυν⁵ ε⁶ρανπἀ⁴ οσ proximo in dmπαιειςοαςσ illud(rνν τρέιαςσσ) deduce- retur, proximum hoc verisimillimum esse respondebo ¹). Nam et apud alias gentes conclavia, quae calefieri possent, antiquo tempore pensilium conclavium nomine significata esse viden- tur ¹⁵), cf. Diez et. 205. p. 707. 708.»Poële fr.(m.) heizbare wohnstube, auch ofen, altfr. poisle. Das mlatein. bietet pisele Edict. Roth., pisalis(falsch pisalis geschr. Gloss. prag. ed. Hoffm.) u. dgl. Dies weist formell auf lat. pénsile, syncopiert pésile(daher der lange vocal im fries. pysel limmo pisel, v. von Richthofen in v.] mhd. pfisel), allein der logische zusammenhang ist nicht deutlich.—— Das alterthum redet von horreum pensile[ef. Colum. de r. r. I, 6, p. 39 ed. Mannhem. et supra pag. 52 med.], das mittelalter von domus pensilis, camera pendens; dieser spur wäre nachzugehen«(de variis formis ejusdem vocis in Germanicis linguis cf. Grimm. gram.

¹⁴) Non nego fleri potuisse, ut interdum condenda promenda per 9G ν transferrentur, qua Melanthius ad arma procis porrigenda usus esse videtur. Vulgo per r ar derristv ascendebant.

¹1⁵) Non ut Graecarum antiquissimarum aedium imaginem ad Hyperboreae domus similitudinem exprimam, sed ut demonstrem pensilia conclavia, quae calefiant, inepte ficta non esse, adscribam verba B. Franklini„Philosophical and Miscellaneous Papers, London 1787, p. 47 sq.“, quae, quum libellum meum legisset, comparanda mihi suppeditavit Christianus, frater carissimus:„It is said the Icelanders have very little fuel, chieſty driſt iood that comes upon their coast. To receive more adoanlage from its heat, ihey make their doors low, and have a slage round the room above the door, like a gallery, wherein the awomen can sit and work, the men read or write, etc. The roof being tight, the warm air is confined by it, and kept from rising higher and escaping; and the cold air, which enters the house aohen the door is opened, cannot rise above lhe lerel of the top of ihe door, because it is heavier than the warm air above the door, and 4o those in the gallery are not incommoded bã* it.⸗

2