63

vidimus, nihil habeo, quod opponam. Ita prior paries illius dεα⁵ ι oeco erit ad- versus eque craticio opere factus, posterior, qui idem totius oeci paries po- sterior sit, hanc aedium partem a mulierum aedibus separabit; in uno latere 700 dα σ⁴ u 4uνον oeci tangenti majus foramen 6000 0œs, in altero ad daοση pertinenti 439 81* janua aperta erit. Vide in tabula extremo huie libello addita xννν ⁶σσσσιοσν in fig. B, 4, xy„ auν‿ϑενειν ibid. in 4 et 4eε⁴dμ⁵αα magis parvae altitudinis, quam parvae latitudinis causa„angustum interstitium“ appellatas esse puta.

Extrema scholii Vulgati verba, quae corrupta esse supra dixi, haec sunt:» νο⁹σ dε* 7„ 2O0g. doονοα, Taα, dαuog, dd, 0006G, 100 G0109.« Quo versu contineri videtur brevior conspeoctus ejusdem viae Lde 6voν, quam supra descripserat scholiasta. Ita 8νο⁹ v

2½ dog. esset: 5 νσ ds H 8Sodog e et punetum, quod Dindorfius post&odog interposuit, esset pro Germanorum colo. At ea, quae sequuntur, viam ν⁶ςσ udrov ab Agelao propositam, a Melanthio improbatam, non recte describunt. Quam si reperire velis in verbis corruptis, quae tradita sunt, conjecturis latus ceampus patet. Equidem, ne multus sim in re dubia, propono e codicum compendiis: ˙οοσ, lao—— Sds--»(sic in edd. antiquissimis) dνdoᷣ⸗‿ 00009, n00H0g restituendam hanc lectionem: 6 G σοG%⁴, lauga, 8„ 7 6 6⁴ασάηφ⁴αο, ⁴υνο dν⁴οσς 03669, 10½009. Cetera plana sunt, ⁶νοω dededs 036 esset Poetae ddg 89 Awνονν v. 128, ad quam ipse annotat ula d' oxy piyver' egoouud,—, esset scholiastae ꝛ&ε‿ο⁴οςσ ες τ⁶ν☛⁷εττομον. Dubitari autem non potest, quin jam satis antiquo tempore fuerint, qui dddg sive 6669, id quod alias factum esse certum est(ef. Eust. p. 156, 32; 1513, 55, coll. Soph. Oed. Col. 57, 1590; Suid. in v. 85 Meinek. ad Men. p. 233), etiam hic scriptum esse putarent pro 69 cf. Suid. ed. Bernh. II, 1, p. 510, ad v. 4 verba in codd. B. E. Med. ad 1⁴σααL interpretationes appicta „xal&Orννꝙεέυν τ 0⁶ςω ƷG laοy« et Et. M. p. 615, 12(v. infra).— Sed permirum, quod in M. Aloysii apud Barnesium et in antiquissimis editionibus, v. supra p. 60, v. 6. 7 ab inf. m. verba scholii deν⁴σ•ν, 08009, 1r00 Gà00 non uno tenore continuantur, sed post Gναιοα interpungitur. Tum novum lemma OY40X sequitur interpretatio„0d do⁵α. Qua de re varia sunt interpretum judieia. Barnesius seripsit 666 rettulitque glossam ad v. 128. Buttmannus dicit manifesto respici vocem 0066» v. 127. Tamen eo transferri lemma 0ddoς cum glossa 106 G0409 nolle videtur, quum in annot. 3 extrema adjiciat„hoc videre videor nomina omnia locum definientia nominativo casu hic coacervata fuisse Gοιοιεσσ‧ οσ, dααινοςα, dνιορ, 02008, 00 G0¼04. Ita proximis duobus verbis viae descriptio continuaretur, novum lemma non inciperetur, quod ad alium versum transferres. Equidem, quid sentiam, si verba 0309, 06⁴douog cum zuperiori. bus sint continentia, supra explicavi. Sin autem novum lemma„O669« sequitur glossa„οο- doονιςς, utramque vocem ad 0966»„(v. 127), non ad 6dog sive 006d in v. 128 transferendam esse duco. 1) Primum enim interpretatio„ r0060à60« a v. 128, sive 660& sive 0000% scribis, plane abhorret, ad v. 127, v. infra, accommodata est 2) lemma illud, quod supra e Suidae codicibus attuli„»O⁶ς ες 1.⁴ ννναᷣ, et ipsum ex„ 060„ 8&g 1⁴κσνε corruptum esse videtur, quum Et. M. p. 615, 12 legatur: 060»(sic) às Aa⁶ον, Sarfoe, 6ε⁹ʃ⁶ιe. oTliαeνεdέε 2„ Onuoœæν 6:6„· 4.⁴ονν ⁸ DeddSevog 1y O4u gyol.„al Tννεςσςν⁴μέεένςνσον αοοεαν, ru-s d 10„ vonOꝓνα, e Iandvas. Item p. 557, 44 post 0lov non 7» 6&g 1⁴ν, sed 00d0 39 1a⁴ in vulgato Et. M. textu scriptum erat, v. annot. Frid. Sylburgii ad h. l. Eandem denique accusativi formam confirmare videtur glossa Apionis, Et. Gud. ed. Sturz p. 608 extr.„0³ Sœrijoœ« atque illud, quod ipsae interpretationes Sœr*, Sαmπν(Et. M. 615, 12 et in Apion. gl.) accusativo casu adjectae sunt. Corrupti scholii apud Et. M. 615, 12 primum lemma, ut

9 9*