62

partes» ν 25 de πσ ravle n 3oc. x. r. 4.— Mallem igitur verba 7 34 80 udvov odog mutare ita:* ε 6ε* 8ν G à6ν εμdog vel»⁴e 8 1„0 6νον ειο³dος 2 FEy 21 dιννς vijs elcodον τονπντoν dεdοννοος éν v* deεεν ονςα* 6 9ν⅜, nisi hoc ei relinquendum esset, qui codicum adjumento usus veram scholii formam restituere poterit. Etsi vero, quam sententiam primis scholii verbis inesse putaremus, demonstravimus, caput totius quaestionis, ipsum 6 0⁶σeς locum nondum satis explicavimus. Olim(de aedd. I, p. 30, ann. 39, v. 4 scripsi»Viam per 60009 107»(n. 4) cum Buttmanni scholio ad x, 130— ev vij deriε ννο⁶, non prope introitum SHdaνν mulierum, id quod antea volueram, aperui«. Sed, ut verum dicam, non 6 9dOay in I/⁷ deεiν„Gνᷣig sive extrema dextri parietis parte aperui, sed zĩννν εeriννν cum scalis conjunctam, et ipsam numero 4 signatam. O0% ⁴οσσ locum definivi angulo illi quam maxime vicinum in priore ⁴εαdνμυσ margine et itidem numerum 4 appinxi. Nunc, quod propter solam scholiastae auctoritatem(eamque ne ita quidem satis accurate comprobatam) feceram, rescindo, quodque antea volueram, restituo. Primum enim in janua principali stans Ulixes Melanthium ascendentem per priorem januam 4 deformationis meae de aedd. I, tab. I, fig. B conspicere debuit, id quod factum non esse jam supra(p. 56, v. S ab inf. m.) e 22, 151 sq. collegimus. Contra si Gœν in eo ⁴ε⁵⁄α⁶ςεμρμε latere aperias, quod zĩ⁴ alvrtxs 9ux cum scalis con- junctae oppositum est quodque ipsam dextram partem ⁊5 ¼μρ α sive introitus Hαdelν mulie- rum tangit, Melanthius ipsa illa columna, prope quam collocavi crateram(lit. n), tegi et Ulixem fallere potuit. Deinde ita demum εοσ⁴⁴&άν revera facta esse videtur„»⁴ναρανα⁴ονα i. e. superior contignatio, a cujus utraque parte janua aperta sit. Postremo, si cuncta, quae de οσοσουοσ tradita sunt, comparaveris, amplius omnia ad normam verborum illorum ν τπ ϑεμιέα νν⁶σ dirigere noles, quum aut scholiasta in eorum numero fuisse possit, qui leve discrimen inter utramque deνιααρ dou januam spernentes zνůνOν aρεεεινm1 ipsam 00960» haberent vel alteram 60009Oœy appellarent, v. supra pag. 55, vers. 34 ad Eust. p. 1921, 46— aut verba ev vi desi wνle aliud significare possint, atque significare videantur. In proximam hanc opinionem quum adductus essem, fuit, quum ob similitudinem notionum dx‿os et Ncriag(v. supra annot. 12 am) xy deEtdv„νlcv idem esse sentirem, quod dextram 6εασ⁴⁶νκν, dextrum d'yxοννα. Sed haec nimis incerta, ne dicam non satis probabilia, sunt et, nisi fallor, ipsa scholia in Odysseam faciliorem difficultatis tollendae modum praebent. Quum enim y, 87 ad lemma» èg ανννι⁶ν ε 00605« in cod. E adnotatum sit„ m σᷣι αέιο τιι ν οωπιαςε, apparet etiam in schol. Vulg. ad x, 130 verbis e v/ deεε wνε oeci uνε½ν indicari posse. Itaque si vertas»in ad- verso oeci pariete«(cf. sch. Vulg. ad 126 coll. Eust. 1921, 49 ν 2.☚½¶τmↄτTo οlov ναυr oiν 9*α ⁷ν)»et quidem in dextra 2ανι parte„ ⁶οσσισσαασ seholſasta plane eodem in loco voluit collocare 6σοσ⁶σασφ, ubi aliis de causis eam fuisse statuimus. Unum posset opponi hoc, quod fortasse sententiam illam his verbis expressam malles„&ν deεεερσ ν* wig“, at neque invenire Potui alios locos, quibus praeceptum illud de articulo ante substantivum collocando in 209, Soxæros, droos, aliis adjectivis praedicati loco appositis(v. Krüger Gr. Sprachl. f. Sch.§ 50, 11, A. 5, Bäumlein gr. Schulgr.§ 341, a. 1; Matth.§ 277) etiam in adjectiva 4oiorsos, qexide cadere videretur, neque profecto Eustathii verba de eadem re tradita p. 1921, 18„ xο 1εντα Tij O2uνοmκν Tιυ(⁶ο oroxdorrat Tuνεές ςμν νε dεέέαν ναl 2 Oduσeε loraναeν ie Qlaqe x roseuovrt, 059 ν dεα⁴(i. e. interstitio v. Suid. in v. diαeαιοις) ον oirou derere† interpretationi a me propositae repugnant. Proximis autem Eustathii verbis si quis ipsam 20εἀ⁴⁴ ασν, cryptam, 11⁸ ⁹ significatam velit, quam supra p. 53, v. 9; p. 38, 20 Or⁸ꝓνιν τ⁴᷑mλμ⁵⁴ιν τσέκνιαισταοο, Gενεινν ddαν nominibus appellatam esse