61

hanc de lauoç sententiam poetae verbis confirmari jam supra pagina 55 media significavimus et infra, ubi de libro 224⁰ disputabimus, iterum apparebit. Tenemus igitur, quod de aedd. I, p. 30, ann. 39 e scholii verbis orevmπ, d al 6 αaνog collegimus, ladοαeν Odysseae l. l. non viam publicam fuisse, sed viam subdialem, ipsi domus lateri adjunctam muroque inclusam. Idque confirmamus non modo Apollonii sophistae rei narratae explanatione, p. 122, v. 15 ed. Bekk.» xòν Me1d ⁹³g did τι⁸ ⁶ν)% deενι, d de Eusdos* ilotriog*αν 1 4§ 1010d», sed i inprimis Hesychũ glossa„ Acuοτνν. 410 x½ 턶 09. 5 ¼⁴οł+ Öds zf durd- ueεεr τ⁶ να⁴αα.»ol xou lLad⁴ 0αςα, cujus prior pars quod nomen rei foedae ad hominem foedissimum translatum esse docet, non valde miror. Res foeda autem et 1auνοπτ et aορα videri potuit, quum oreval o⁴αlα, et publicae et privatae, sine dubio antiquo temporc ut hodie saepissime fuerint sordidae cf. Suid. ed. Bernhard. II, 1 p. 510, 3: ladοασ uενm dεn, 6?9* ndãοa deadαοoοla.) 3 ôͤulοο 1οog ef. schol. in Arist. Pac. v. 98, et Ladoa= αοαε Moerid. Att. p. 202, 35, ed. Bekk., Eust. p. 1921, 57.

Prima pars scholũ difficilis est ad intelligendum, quum verba 5„ 6à 5νοςρ ⁴νον εeodo ν 10 dντιοος zνπις eld ⁶ον roixo oν dονοs(cf. ad proxima haec verba schol. in v. 270) plane idem significare videantur, quod ad v. 126 legimus„00νουο:. 6 16 r05 OkvO Sαντ⁴φᷣ rτοl 9 υοσσ 7y, 01 o x*. 1. 1., ita ut G6οσοι⁶εοσ et 8-οοονι, 8Sodov, vg 110„oν 8odo facile quis unam eandemque januam habere possit. At Homeri verba id fieri non patiuntur, v. supra p. 55, v. 6 sqq. Quamquam igitur fuerunt, qui rrf« v. 129 ad ⁰e⁴ο⁵εο peetare putarent,„ oOενν nemo, quod sciam, interpretatus est„Oοοευέσν„Mla d' oly pipyer' ⁸†οσρμ= Unus solus fiebat aditus“ est potius: una sola via ad hunc exitum, 66]»&g lal 60(v. 128), accedi poterat. E†οονν igitur et glossa&godos non ipsas januae cujusdam fores significant, ut Xen. Anab. IV, 2, 6 59°dος(adr⁶σςων εmπ τοωιeςι mσμοα⁵εε⁶οιιςα 1πν) non certum viae locum, angustias sive portas transeundas, sed totam viam sive mavis ipsam accedendi(exeundi) actionem. Utque apud Xenophontem sententia est: Inde ad hostes accedi poterat, ita„(⁴α àσ oln plyver“) EOνιυ:: odog« est: una sola via ad(go/ 9 1⁴σά) portulam in exteriore odduou pariete ab Eumaeo observatam accedi, una sola via ex oeco(et Læοσ per portulam illam) in aulam evadi poterat. Quae 5suunturt: 1ν yà&A” 5 09 u6„ 8Sodog z. r. J. ad eadem quidem poetae verba„ ℳlα οεmν p. 5ꝙ.“ spectant, cf. Eust. raur(e 0⁰⁰. 9 v. supra pag. 55, 2 sdq.) aεlsε Oduodedg 20˙„ Eu/αον qodεεονα ulaν 46 ν 8XOuGαm d oos hy, 07.ν ⁹ 4* dε.Æodεν˙ϑ,w ,⁴W ο 1 d́yν rεναιτατον, l did robro val drdo 5Og A.⁴ νον άαμοα duνακφρωέισν ꝓꝙuldrrεοϑαt, sed noli hanc ob causam hic lœeν oz-yy interpretari„simplicem, singilla- tim ineundam(coll. ¼ασ 5m‿= 8ν09 dν⁴ο⁹ duuan Soph. Oed. Reg. v. 122. 123). Immo „haec una sola 6ονm⁸ο ideo a scholiasta 5 ³½ ε⁴αυν transeunda recte dicitur, quod et portula, ad quam una tantum via accedi possit, haud inepte putetur habere angustum aditum, uni vel paucissimis transeundum, et quod v. 137. 138 diserte commemoretur»xa* Cgyœison 0r0QQό Aadon Kal 7 eIe ndvra S0α Gνο, d 7 d& ³æιμοσ«, sive quis„ O10, ⁴μ Laον ipsam illam portulam(600»„ sg 1⁶⁴*ν) esse putat, sive distinguit inter utrumque transitum, id quod factum videbis in tabulae lithogr. extremo huie libello additae fig. B. n. 6 et 7(= de aedd. I tab. I, fig. B, n. 6. 7). Tamen etiamsi verbis 7 ds 8νς GOuur ⁸ꝓε‿οοοσ ν ½ rixαος i elg- 6060v roix rod ddvog rationem describi concedas, qua unus ille per portulam 1r000G evasurus oecum relinquere potuerit, contortus est dicendi modus:»exitus erat unius illius in adverso oeci virorum pariete« pro eo, quod dici oportuit:„initium exeundi uni illi profectum est(in) ab adverso oeci virorum pariete“*. Jam sequuntur singulae exitus ipsius i. e. viae