47

veniat in Italorum„balco, balcõöne“, nam est„balco, m. ein hoher offener Platz— Bühne, Erker — Stockwerle; balcöne, m. ein Fenster— Balkon.² ⁹)

Pcyy nomen si explicare voles, non ex veterum interpretationum inopia, sed ex nimia copia laborabis. Sunt enim sex septemve inter se diversae opiniones, quas grammatici ad Homeri verba dνα O⁶αeνας*„dοοιο Od. 22, 143 explananda afferunt. 1) Sunt qui significari velint rdς ν τρ μεν⁴ͥο ⁴ε οw Et. M. 99, 4 cf. diο⁴οοα Eustath. 1922, 3 vel zν ris olxlag drεσς ³⁴doe schol. Vulg. ad l. l., rd ziνο olztas d6doug ey zorg dnεοα⁵ας οςν Hes. in v. drd ocyag eεy. 2) Ali 1νν ⁶ουσοσοα'ntelligi volunt, rνν ετιτιαεα, quo nomine rwνυ 1 οσοσοοσνν*μι νενασνν Eust. 1921, 16, quamquam Hes. in v. Po'yag(sic) utramque vocem discernit, cf. Et. M. 99, 4 sqq. 00reoον O⁴eναφς e ας, 1 20 drdGεα τον rolzov et 705, 45 1-„ G G, ν⁷σ J⁴‿ꝙν⁴άα⁴*α‿οεαιν OloOy Erμαα ονοσσνντ νσαά‿ς dιαάαανινινν οο roixνον. 3) Multi dyag interpretantur„»Oνοι⁴σας⁵*ςα, Hes. in v. 6⁴„ας, Apollon. Soph. p. 139, 24 ct 30, 28 ed. Bekk.; Eustath. p. 1922, 3; schol. Vulg. ad x, 143; glossa 2¹a manus in cod. Monac. ad I. I., 4) nonnulli„scalas« zdg dvaßdσeiς dο 1ον diεoσdeνα Et. M. 99, 4; Apoll. Soph. p. 30, 27;

) Vocabulum„Balkon« ab Italorum„balcönea ductum adque nostrates translatum esse nemo ignorat. Etiam Italam vocem e Germania ad Venetos migrasse olim jam adnotavit Baldus in Lex. Vitruv. ad v.„contignatioa: „Frequentissime utuntur hoc vocabulo Latini auctores ad signifieandam partem illam domus, quam nos solarium, Veneti Germanica voce Paleum, Gracci dorépag, et Galli Graecos imitantes estages dicunt“(eslage a dreyh Du Gange quoque in Append. ad Lexicon med. Graec. appellatum putat, rectius Diez. elym. Wörterb. der roman. Spr. a stare, status, staticus. Contra, quae l. l. de Lact., Antwerpianus, adjicit:„Nostrates ejusmodi contignationes appellant Soldren, quae vox alludit ad solaria«, recte habent. Solarium est Batavorum Soldren, hodie zolders, pl. vocis solder i. e. nostrum Söller, ut Batavorum kelder nostrum Keller).— E Germanica igitur lingua vocem balcöne Itali depromserunt, ex Italia eadem vox ad Germanos rediit. Sed unde ipsum vocabulum Balke sive Balken olim repetitum sit, vel, ut accuratius loquar, ad quod vocabulum antiquarum linguarum stirps vocis Balke referenda sit, non liquere dicunt v. Grimm. et Weigand. deutsche IFörterbücher in v. Mihi vero quum persuasum sit in Graeca lingna cognatam vocem latere, paulisper in enodando hoc vocabulo ludere liceat. J. Grimm. in grammatica Germ. linguae Tom. II, p. 388 sqq. demonstrat, secundum leges Germ. linguae saepe in exitu vocis inter binas consonantes literas vocalem aà, qua ultima consonans simplici stirpi copulata fuisset, esse omissam. Ita voces masculini generis halm(V. ib. p. 145), joh-hal-mo(ib. p. 147), quarum illa pleniori, haec debiliori declinandi formae subjicitur, ab halam et halamo ſictae et Latinorum calamo cognatae sunt. Neque aliter nostrum Balke(Balken) ahd. balko, palcho ex pal-a-cho(ib. p. 279. 280 d.), altn. bdl-kr strues, trabs a bal-a-kr, quocum conveniret ahd. pal- a-h(ch), ortum esse dicit. Quodsi Germanicum„palache mutatis literis sccundum linguae Graccne loges mutandis in Graecum verteris, efficies alay, quam primigeniam vocis pdaps, od²aꝓos formam esse contendo. Quem enim offendet nasalis stirpi galay inserta, quum similia non modo saepissime in verborum radicibus admittantur, ut in rvpgdro a rux, Aaygäro a Aaxy, sed etiam in nominibus usu veniant, ut in pdrps, pyos, cujus genitivum Homerus Od. 9, 373; 19, 480 fingit gägryog, in Aägvys, pyog, Attice Aägryos Et. M. p. 788, 34: Ioreoν rι ⁹ρeνσννε Ddi„ος d4"νi rος„ zdirerat et 36 0l0iε d Adgvyog Arruνs. Vix autem aptius exemplum inveniri poterit voce dlays(literam ante F tuetur ordo literarum) apud Hesychium ueraxlluady d*ε˙ες, Gge? SAeye did ponadris(6 νο ένενο ³νέεοσdmzv vel J⁵— sic— Sopingius v. Hemsterh. ad Poll. X, 149, n. 95), si comparaveris Pollucis I. l. Merala4oς dwuν*ν εαz*s, 00, 6A2as— Oepαdrog duν τν MMeraddeν— gäaa a 10 10 leradlεν ν⁶υςσνπνιτο. Accedit, quod in aliis qtuoque vocabulis, ut»Luchs, ahd. luhs, ags. lox, gr. Aryg«, Germanica lingua simplicem radicis formam servavit, Gracca nasalem inseruit. Ut vero Graecorum pdlays justa literarum mutatione in Germanorum palah vel palacho verti demonstravimus, ita utriusque vocis vis optime congruit. Antiquissimam significationem paddyy servavit Herod. III, 97 0M Ald' ioxeg Gꝓr*έοιυνι d*ννοddν pälaypag 6 6*ou„tigna sive palos ebeni.- Eadem vis apparet in„paälapyeg palangae vel phalangae, i. e. fustes teretes, quae naribus subjiciuntura, in„pdayyes rd xν iον olxodosνμμαa Eustath. p. 469, 18, aliis. Vulgo idque jam apud Homerum vox non aliter ad ordinem sive aciem militum transfertur atque Romanorum„columna i. e. Francogallorum colonne.« De ceteris ejusdem originis vocibus: lat.„planca« apud Festum, Romanensium linguarum formis ex eadem stirpe aptis, deque nostratium Planke et Blankscheit cf. Diez. et Weigand. libris laudatis ad voces illas. 1

7*

(Hleol 9 ν8 G.]