46
denique lorica quaedam, ut propugnaculis illis(supra Eustath. B ad I.)), ita vrreo otg circumdata appellandi fuerit causa. Haec proxima ratio minime spernenda esse videtur, quum eaedem veteres glossae supra B allatae exhibeant»Obices deryoideg deriεσεεςσtμα et facillime ita expli- centur Suidae verba: Ayriνεᷣ(de accentu supra ann. 6.)) d dri ⁴o, x² νναρα νεέ τν υοεαα. Neque enim dubito, quin fenestrae significentur, quales antiquo tempore fuisse dicit Hieron. in Ezech. 41, 16:»Fenestrae factae erant in modum retis instar cancellorum, ut non lapide specu- lari nec vitro, sed lignis interrasilibus et vermiculatis elauderentur«.(Theod. Obbar. ad Hor. Carm. I, 25, 1.). Verisimilior autem res fit, quum etiam apud alios priscae simplicitatis homi- nes, ut apud Germanos mediae aetatis similem rem simili voce appellatam reperiamus. Nam quod nos dicimus„Lehne“ aeque ac verbum»lehnen« a plur. praet. verbi goth. hlein an(7) ahd. hlinan() A4vee, ac-clinare ductum media aetate sonabat»lénd«z et non modo signifi- cabat, ut dvrieν,»fulerum, fuleimentum, reclinationem«(Kilian. Etym. tcut. ling. in v. et Ben. Muell. 1, 96 44), sed etiam»podium«(vid. ibid. et voc. opt. 4, 64) i. c. pergulam sive porticum superiorem extra domus parietes porrectam. Altera autem forma ejusdem vocis»linea(ahd. linã— hlinã—) non modo»reclinatorium«(Graff IV, 1095) et»eancellos«(linun Gl. Mons. ad II (IV) Reg. 1, 2»cecidit per cancellos coenaculi«) significat, sed etiam plane sfenestram clathra- tam«— cf. Graff J. I. 1096: Bibl. 5 linen cancellos(de fenestra per cancellos prospexi)— et, qui locus omnium maxime est perspicuus, Frauendienst Ulrichs v. Liechtenstein bei H. Wacker- nagel ad. Lesebuch p. 627:
„Dô ging ich von den ſiechen dan
Gegen einer line hin näher Jlän.
Da für ſö was ein tepieh guot
Gehangen, als man ofte tuot
Fär line dd man wil windes niht
Noch lieht: für div ez geſchiht.
Vor der line der tepich lie:
Dar in vil chleine iht windes gie.“ et pag. 628, 1
„ Sã dô ich die bet geſprach,
Ein iunefrouce ig der lin her ſach.
Dô si vns sach do ſonder ſtén,
Vnd vnſer dren niwan zwén,
Dö tet si wider zu die lin,
Vnd gie ſã zu ir vrowen hin:
cf. ibid. v. 9„üz dem tor“, ne„line“ januam significasse videatur. Sed ne confidentius rem incertam judicem, potuit drα⁴ e nomen etiam a media illa trabe transversa vel ab dmεοεερ ei imposito tibicinibusque fulto ad vim„fenestrae« transferri, quum et antiquo tempore plerumque fenestras in superioribus contignationibus apertas fuisse veri simile fiat, ecf. locos Aristophanis et Plutarchi apud Becker. Chariecl. I, 203. 204 et Gallum ed. Rein. II, p. 220 extr., et pro rimis clathratis vel velo obductis sine dubio saepe liberet pergulis vel maenianis extra domum porrectis ad spectandum uti(cf. Plin. h. n. XXI, 3, 6 Fulvius— e pergula sua in forum prospexisse dictus— Rein. ad Beck. Gall. II, 201, de Maenianis doctissimam Osanni dissert. de col. Maenia p. 22 et passim—), quum denique re vera simillima translatio usu


