44

sacerrimo in mediis aedibus sito(supra II, 20) antiquissimi Graeci usi sint ad cibos parandos (addit. ad Beck. Charicl. ed. 2⁴*, p. 74, init.) et idem memoriae proditum sit de antiquo Roma- norum atrio, in quo prope focos penetrales» antiqui epulabantur«(Cato apud Servium in Virg. Aen. I, 730). Servius enim ad J. l. addit»ibi et culina erat« cf. Rein. ad Beck. Gallum ed. alter. tom. II, p. 170. Neque dubito, e quo tigno sive tabulato fumoso(ε..ανσς) Graecos antiquo more varia instrumenta pependisse videantur, Hes..*. jJ. 45 et 629„i ddιον πνινο mπηνο οα(cf. Heliodor. Aethiopic. V, 3»xal dοτι Oάνν μρυιέο⁶ςσοσς ςσσι ϑε edsoινν,! 2 vnj 0ο† ν ντοο, Td» εασσάααι τοοσασ⁴σσσπσ³⁴α, ex simillimo antiquos Romanos suspendisse et „robora stivae« Virg. Georg. I, 175 et»arma venandi laxanda fumo« Grat. Falisc. v. 56 et „quae fumoso suspensa tigillo Conservabat opes humilis casa« Petron. c. 136(coll. Ovid. Met. VIII, 649 et Vossio ad Georg. II, 242). Hinc comparare licebit 7rο e ⁴έαάααι ον(supra pagi- na 41, v. 12) cum Plautinis verbis(Aulular. II, 4, 22)»De suo tigillo fumus si qua exit foras«; praeter quod tignum, opinor, fumus ad tecti foramen etiamtum evolare solebat, postquam (posteriore tempore) r¹ ⁴μαάνέηιαοειεας εαφαάηνmσα κdν, dον*πς ,ν dmνπκν εαν cujusque ,⁴αα 5appellatur ziæ apud scholl. in Arist. Vesp. v. 143. 147 et Suid. in v. z»lia, in- venta est.

Jam facillime explicatur, quamobrem Graeci εᷣldνρσο nomen, quod, ut antiqnum Romanorum atrium, sacerrimum locum domus, penetralia aedium, significasse demonstravimus, postea ad universas aedes transtulerint. Hanc in rem enim non modo afferre licet verba Eustathii(supra D ad 2.))&ν το⁴τοον νοιαε ‧ 5109 0lzog ε2ασοω, dorso al dn soriœg ije r0 ‿ος eς x οοο olο 6 510 OTxnuœα, sed etiam simillimam translationem in Germanica voce admissam. Nam vocem cheminätã(ahd.), chemenãte, Kemendte(mhd.), quacum Benary, Zaeitsch. f. Sprach- vergl. v. Kirchh. u. Aufr. Heft I, p. 77 Graecorum ιαανͥcomparavit, nemo non videt idem esse, quod latina lingua mediae aetatis nominatum sit»caminata«, et a»camino« dictam esse (cf. Italorum caminata Saal, Gallorum cheminée Rauchfang Diez etym. Wörterb. d. roman. Spr. p. 83). Recte igitur glossa Aelfrici apud Diez. I. l. ⸗caminatum forhus(Feuerhaus).“ Tamen eadem vox non modo conclave camino instructum, sed quodvis conclave, immo quamlibet domum significat, cf. Schmeller bayr. Wörterb. II, 295, ita ut simillima translatio in simillima re facta sit.

Duplex tamen difficultas in ea, quam supra explicavimus, ³eεα‿αααρσο ratione relinquitur, primum, quod nos έ ον idem esse contendimus, atque penetralia domus(Familienzimmer), in quibus hospites prope focum excipi((˙α), mulieres familiaque haud raro versari vel epulari soliti fuerint. Alii vero in aula potius id factum esse docent e Plutarchi verbis de curios. c. 3 ⁴⁵αάαι— O τ*τοοωαòσσει αμmφσ raig dναασας αονσνφιου üS—ßeTXe, Tα‿ 1αν ʒν olO06οmQηοννση εν εσ αασατιαςε— αιςmτιο*ε, ¹ 1νν τπααοϑένοοQ o,9ͤ voαeι⁴eεμανωο oενετν,)„eεᷣεαασeνHs dν ϑεοασmσα vidcæ et Demosth.„œαοꝙHG⁴εο. 55 ruxer 1„vi ον μεᷣd τυν παααυνν dοοστσα sν v Adf v. x. 1.(v. Hermanni addit. in Beckeri Chariclem p. 76). Sed certe epulatos esse antiquos homines saepe prope focum(in ν.*νιρᷣ½ rillo ⁴.ε‿⁴αε οωο) jam recte colligitur ex verbis Aristoph. Pac. 1130 et 31»od„αeς †φ2άdι⁶ό εαμἀτσαις, dadd dKs O diddναν εμεννο dνοσνν erταiοοων ‿σεμωνν Scholiasta enim ad v. 1131„»ouνμμαενω τααε ενριαννσσι Mσν πωιο, 10dεατι εμμεσον τiρ olælcg ν.σεένι⁶μεενοοα et ad vocem dεεαeκαν:„Aidyν πιαι τm oig« cf. etiam Plat. de rep. IV, p. 420, e»rolg ²εαεας νααάκεναννες Ʒπν deεν απκοςσ τ σ dαme²ovrd ve xd ⁶ισexᷣν 4⁶ε νοοα. Et quidni variis anni temporibus locum coenandi Graecos mutasse putemus, ut antiquos Romanos, cf. Varro de vita pop. Rom. apud Non. II, 112(Rein. ad Beckeri Gallum II, p. 180):