. 41

nemus igitur singulos poetae locos supra D, ad I.) et 2.) citatos.— 8, 277 Vulcanus ante alte- rum cf. v. 268 sqq. Martis adulterium in thalamum nuptialem se confert, ut lecti genialis spon- dae vincula circumfunderet. v. 279 adduntur verba rα ε νπ α⁴μειςεει ⁸1. φν eSextvro*. z. 1. Quae si interpretes, v. supra D, ad I.) explicant:&x τι όνσααν νσ ordνν sive umeode roν uενοοονει ν◻ι³‿αεοον υοοαισιιν ‿ αμάιον ric oreꝓνσ S⁶1ον τ⁶ dnοτεονο˙», noli lacunar illius thalami proprium sive trabem mediam lacunaris hujus intelligere. Est ⁴αέ‿‿α. Sooy idem illud tignum ααο⁴mρμμέεμνο ⁴μm roον με‿αεςανασαι νmρη τοσ m ο ς, quod supra descri- psimus cuique thalamum et amphithalamum haud raro vicinos fuisse ex hymno Hom. in Cerer., ex Galeni, Vitruvi, aliorum scriptorum verbis infra demonstrabimus. Utrimque a dextro et sinistro 1½ο latere cubicula illa sub communi illo dεᷣ„ 0 11 1d%(22, 239) exstructa erant; suum cuique 1⁵α οον opus non erat.— 19, 544 aquila a Penelope in somno visa&νν' ⁵᷑— 9 ν αιν ⅜ς εετνν en 1r000 re Hεεα‧‿ο, quibus verbis Vossius permotus est,(pag. 455, ann. 38 ed. princ. repetitae, v. supra de aedd. I, p. 19, ann. 21 et II, p. 25 init.), ut anseres in domus mulierum conclavi ali putaret et in eadem aedium parte de fumarii cujusdam(Rauch- fangs) margine aquilam Penelopae cecinisse diceret. At alterum caminum cum altero fumario veri similem non esse supra II, p. 26 post med. docuimus ex libro Beckeri„Charilcles“ ed. C. F. Hermann. neque si maxime anseres ex illa domus parte rapti erant, hanc ob causam necessario Penelope ibidem cum ancillis lamentata, aquila vaticinata est. Postquam aquilam avolantem vi- dit, lamentans oecum mulierum vel urxoöõ fores petere ibique amicarum pedisequarum corona cingi poterat cf. 4, 718 et supra(II, 25 sub extr.). Tum aquila per tecti foramen iterum de- volasse et in margine extremo ejusdem illius 1Ad9οeOv, quale nos supra animo finximus, consi- dens vocem edidisse videtur. Hanc rationem, modo rem ita fieri potuisse concedas, Vossianae praefero, ne simplicem usεAdοο vim, quam ex veterum interpretum verbis enodavimus, ex ar- bitrio mutasse videar. Neque Eustathii explicatio in l. l. allata: Mé⁴ννον ε απ oες πα 1 ι⁶σ τ ε.εμ τ*G οα 1εοοσε 001G 18y0,0⁸ε νον mϑιαα τ⁶ ⁸2ανμεο ασι ²να ϑεεοασι νιη „lov obstat, nam nemo ob duo postrema verba(quamquam verum quoque 4έαοσν sole col- lustrari potuit v. II, 22 post med.) loco prominentis tigni transversarii, quod e fumido colore no- men invenisse traditur, semel supponet summum tignum tecti in altum erectum, quum 1έααοσ usquam de domus fastigio dictum esse non constet. Plane igitur probo, quod altera versio Vossiana I. l. exhibet»und saſs auf dem Simse des Balkens«, modo mecum oeci virorum ε‿α 900?, non domus mulierum intelligas.—— 22, 239. In tanta lectionum varietate, v. supra D, ad I.) alterutrum datur; aut vulgata verba»Adry(Minerva) d' ανιαςεντοο ³ usydοονο 164a»ον Eer drcisαα, X¹dö=t er42 dyryy« retinenda sunt, aut ex Theocriti scholio pro 1Oαeyrog et, quae sequuntur, recipiendum est„»l⁵ασᷣoeν dα dG.„—.ᷣ ½ιέα⁴αοοσ. Ceterae lectionis varietates corruptum esse versum indicant, medicinam verborum non praebent. In vulgata quae offendere potuerunt, primum sunt verba 1„⁴ σοοο ⁴μιι⁴‿ςαοσ(v. Et. Gud. p. 382, 25 et additamentum ad Et. M. e cod. Havn. 1971, v. Emendatt. ed. Kulenkamp. p. 960 »o³σ yd G&νεοι τιςι ναοω 01094), sed hanc diſficultatem jam antiqui grammatici facile sustule- runt interpretando, sive ⁴⁴ι⁴αοοσν 10 DrrOrOOν§οdoy esse voluerunt, Et. M. 576, 16, coll. Gud. 385, 6, sive rνν dοwdy, v. scholiastam in Apoll. Rhod. II, 1088, sive ryjv 600qi», v. locos supra D, ad I.) exscriptos. Deinde sunt, quibus displiceat adjectivum aldαεντο vocabulo 2es)e- 00i0 additum, non, id, quod exspectare debebas, vocabulo 5⁴αέα ον, quae res Vossio tanti esse videbatur, ut suam conjecturam alαeντι αἀd 1αμεέeν⁴ιςοο 314do in vulgatae locum substitue- ret(hymn. in Cer. ad v. 187— 189). Tamen adjectivum l*⁴αενς, quamvis aptum sit voci