35 7.) sexcenties 4⁴αꝰον generali significatione idem est, quod olxia. Ne scriptorum locos in rem notam cumulem, cf. Hesychii glossas M4ldoon.»O Ix t,.. MéA4adœ»olælats: MeId ϑ ꝛ 1 Alα. 160„„OIG« a S1daœt; adde Bachmann. Anecd. I, 297 461. 0», olIxov et Bekk. Anecd. III, 1096 u 6 4α. 0%»olrla NIrr„1α☚αα—

E.— HEITETPOX. Hanc vocem ut cum iis, quae supra posui, conferam, facit locus scholl. in Theocr. y“, v. 13. Ibi enim quum poeta dixisset Herculem Hylam puerum nullo diei tempore a se dimisisse 0ν⁹ν mνκν eρι᷑⁴ἀ‿εν mQ³-Ʒοοd ονο oro- d†εέ ꝙ½Ʒεεασασσσμέινας mreOa ατοςσ ν a‿ασdεντι αιτεεο†ꝙf scholiasta addit(Gaisf. poet. min. Graec. vol. V, p. 193, 7[166, 1]). Tlérevoον ϑε σeσνε⁶ιοω Aerτν α rerasuενον, 6 xal sig Toug 690 Goug dvr!*t Oai io 7104401 IOG,αι. O1 dà α α.ιν mπιιειιο8 τ˙* dν½ννέ 16„ vG1y. Le*α ,νο

Adrol d' adddevee ded oc(reOioas Canonicianus cod. recentissimus) 1eεναςοοο. De sententia eorum certe, qui aldoαdey mererbo» interpretabantur„ry doxdy« dubitari nullo modo potest. Quum enim Theocritus voce έeσιινοον certo significet locum, quo gallinae eum pullis volare soleant ad requiescendum, dozdg illa alia esse non potest atque ea, quam supra in ceteris vocibus explanandis hic simpliciter æ ν⁴△ ν dασ, illic r*ν eρονσσν ϑοα nominatam invenimus. Compara enim, quaeso, vocem*œeιαοο, quam Hesych. aut doxd» imτονο aut 1xlν¶õcJἀhomus, scholion in Arist. Ran. v. 566 disertis verbis nominat Gα⁴³α, ey h rdrra 1d 101OHh 1u94αιν, ε 19 hv deναα⁵αleνοντες 0 1⁷0⁴εο 5*⁵ 6έ O440 0 ra.. Plane confirmatur autem res Polluc. X, 156 II41 o- d à, oOb rdg 6ινς νειϑιαάlσ paε ε ε ν mμ⁴6 ε ερνννεν, Aoioro pdnn Agyet, dõmσπσαέο*l Oεέρ⁴oαeσ έν τα‿ς τεέέας. Ac ne quis comparatione rOεναἀοας sive„εμι⁴αεοασς Socratis, quam aut stoream pensilem aut corbem pensilem modo huc, modo illuc portatam fingunt, v. Ast. Lex. Plat. in v. 180ε.ςο et Stallbaum, in Socrat. Apol. p. 19. O, interpretationem supra propositam incertam fieri putet, hanc in rem adhibeo scholium ad Arist. Nub. v. 226. 8m⁴* d.π τααςοοω⁴: raoᷣd 4eree- 00„ 1⁴(εο0ιοο 89, of A⁴‿ dler ovovides 10 ½μ‿εννται. rO0εατνν q rνα dνποlνντεοων ꝙτ&ε⁴mςστοσ goxeuαο‿νϑσ. Neque quae in scholiis ad v. 218 de ½οεα⁴ιέα⁴αεοσρσ traduntur:„Oe³id,εοσ, Agysrat, d* 1 obrs adri- de* ³εεε εαιοονq ενα„Oetucxdενν.„P A6 οια mηιραιειιτε☚ονεασ) 81g ντιν ⁵8 ⁴ ˙lσάσάαν emeιεαασ nimis abhorrent ab iis, quae de zœrνειν cauponae e scho- lio ad Arist. Ran. 566 attulimus,„œπιι³⁶α,&y— dera 1d m0⁵οmικνασα τιιεασσι. Accedit, quod etiam alii scriptorum loci ei mereuov interpretationi obsecundant, quae hac voce»trabem il- lam transversam domus sive tabulatum huic trabi impositum vel affixum« designari dicat. Quod enim Babrius his verbis exprimit v. Suid. Héravoa zlyua BdAοιοσ

0 3' ᷑ν nerciou 2layy, elne Goncas:(Hemsterh. Gcο*νοσe(ς 110* Lao*jo 000y Slg lον‿εmε, 10]» 6000„0 Gν Ʒ⁴οσσς-7⁸

idem Fab. Aesop. p. 151 ed. Furiae(v. Bernhard. ad l. I.) sic reddunt: ⁶' ⁵έ̈α ◻εα αeν pyy slns Jida, et quae Septuagintaviri Proverb. 9, 18 scripserunt: O ds odæ oldey öri pyye- „. adryj dôAAuprt, el en ar avoo Aidou Quνναυτ, egregie explieat Bachm. Anecd. vol. II, p. 354, 10 Els Icετασηνoν Aadou, vpoνν 819 20»„ olon roꝰ Aidou dn μεον⁹ dεεο A10 rijg dre„ σ olwlag. Postremo conferas Photi glossam p. 426, 11, quae ad locum fabulae Aristophanis perditae respicere dicitur(v. H. Steph. Thes. ed. Didot. in v. ⁴αeτ☚άαιαον p. 1012 A. extr.). TlérevOo 1 μ⁴μααάηάν νά mνπmπdcu aœl εεμιον ꝙ$sοωοC 10οστιο⁴σ εένν—Qᷣ ε