30

uα2ον τον Ʒτο ἀνμ d pije 1ꝛνκνν επειααάἀα dnεer ας do π⁵zecg, 0lly 4ov, ¹) 1lααον)v. x. 4.“ Proximis verbis efficitur, si caput aegroti hominis circiter trium pedum inter- vallo a solo distaret, 1μεοσ⁶ρι, trabem illam, e qua totum corpus suspensum esset, minimum fere novem pedes a solo abfuisse. Tota enim ratio femoris in locum reponendi, quae l. l. de- scribitur, postulat, ut corpus per pedes suspensum nulla re impediatur neve extrema pars pedum, ad ipsam trabem acclinetur. Praeterea„εκςσ⁴φν illa fuisse transversaria trabs cuivis videbitur. Quo autem aedium loco et cui bono fuerit, minime cognoscitur. Alter locus apud inferioris aetatis poetam invenitur. Quintus Smyrnaeus XIII, 451 sq. in Trojae excidio de- scribendo haec tradit:„All νια †σεsννοννν dει εμμν⁴εοιο, εκσσ⁵.mχ̈ᷣsmσede*αοαιμιένν, n! d' oοmεeν αmνπνν 61ενςσονσ.—(Quae, quamquam ad trabis transversariae significationem bene con- veniunt et facile commonent precum Agamemnonis II. II, 413 sqq. My νν mπν ꝙ⁷πνέαιοωνQ õV(Jτα xœl drl ερας&1ϑει‿ιν„, Noly dε νααά πυνσνννες᷑ εαειν IIιἀιμαοιο μιεαιον ⁴ιςςα⁴deεν ν. 1. J. coll. ipsius Quinti XIII, 430 IIdvry d d⁵οdεν α zuνοεετνπιο νέαααοσςα VSev, tamen certum tignorum genus non declarant. Hoc unum certissimum est, hunc quoque locum alienis- simum esse a vi illa in vulgus tradita»Blenden, Nischen«, quam Homericis 1ᷣεοάνα subjecerunt.

Jam varias 1εεασανμυπε interpretationes affero. Tantum ea, quae ad navem attinent, ne multus sim, omitto. Ceteras ita dispono, ut antecedant ipsis interpretum verbis certi significatio- num loci numeris distincti, ad quos et 1ε.α⁴σ⁴emφνα explicationes infra ponendas et cognatarum vocum interpretationes referre liceat. Est igitur

A.— MEYOAMII(orta ex„uε⁶ο⁴εα uννοανσ„ Et. M. p. 581, 5, feminino aqjectivi ε 6ι½ο, cf. Lobeck. Par. 466) 1.) trabs quaedam transversaria domus 2.) tabulatum quoddam trabi impositum 3.) cavatio quaedam sive recessus quidam super contignationem vel inter tigna relictus 4.) obscoenae eälicationis 5.) haec vox in glossis quibusdam corruptis vel dubiis lexicorum invenitur.

1.) Galenus siς 10 Irnorodroug mεο¹ ινοιμν sιϑe⁵⁴νμκαμαά⁴⁶ ed. Kuehn. Tom. XVIII, pars I. pag. 738(ed. Chart. XII, 454. 455) ad locum Hippocratis de articulis supra exseriptum 110 vocari scribit 1 έςꝙναα§οα⁵οον αml&⁵⁴ ο Ʒέτεεοοι το⁵eτιο οοσ τν εοον dοωινον, v 1ε 108 œleε³dονεον οικαο ro ⁴εeαος, olg lordσν τ τνν, zal vrs ανοσον dεαμο⁵αυς εν τνς ⁷ p¹νοςα zοις.

2.) a.— Galenus in expl. voc. Hippocr. ed. Franz p. 522 MeG⁶⁶¼l:⁰**ααν Ʒνα 0lxον elg ddο ⁴μενιμεοοσνιμννν εοοετοσιναασ τν dοzν εlO& ε8 ⁵), olo**εασο⁶*εμι(αεσοωνμν suspicatur Fr.) ris 0dgæ.. Tiveg ds να τ υemεοσνέ⁵νμενον oενοο 1εεοι⁶ερινννναμ‿εοωνσσ 2.) b.— Hesychius MEO6eœ, rcl MeO6dααια τᷣ˙ 1μεοσοστεα ννς Ʒν υν doοναν dεœomιιαασ(proxima ad 3.) pertinent). 2.) c.— Scholia B. H. Q. ad z, 37 ⁴. εμσα.ρ⁵μμι˙ Aolorαςρνο ueoorua(v. alteram in- terpretationem hujus vocis, quam ad 3.) adscribam e Ducangii Glossario), 2ν πGς 1³ deers⁸ 16ν doxcô dοοeνmφφκααατα(proxima ad 3.)— Schol. Vulg. ad eundem locum 1 ⁴μέταέ τ⁶ιν ⁶ναωι ιαρςρeꝓνραρν, olrtveg hace meol rodg rotxoue rd dνο gaordores 100» doxdv. Eadem repetit Eustath. p. 1855, 1: 0xou 1e0fs, rd uε σοτια ²ανα Aeioradνor αν Ʒ&ᷣταο ß-⁸ rd dueraει τe doνασeννο ενιι ⁶ι, dιαρςραeνμαμαα zx diοεμασνα μεα εν 24⁶νν, o, ꝙao,

5) Post vocem elpgig in Ms. D additur 6νπις, in cod. Mosqu. uoruαs. GC. F. Hermann in literis 1844 ad me datis fortasse scribendum putavit uνιισε, Lobeck. Path. part. prior. p. 296:„216 2ν hoc est, puto, dνα̈όςσ) Soοςοda rorg d6ug, uno verbo rd6 ε⁴ροτπ᷑ov sive paries intergerinus, quo conclavia disparantur.«