Altera pars commentationis „de aedibus Homericis“

. ad finem perducitur.*

Me O6⁴α lal duobus Odysseae locis commemorantur. 19, 37 Telemachus cum patre De vocibus arma ad thalamum portavit et, quum eum falleret Minerva lucernam praeferens, divinum lumen, εαου⁸εενε, a

quo omnes oeci partes collustrarentur, admiratus est his verbis: Q xd'reo, usye dανναα τ⁴σ⁴σ 0ꝗ OA2.ρμαασυ p³ιeςρσμαι Eunne 1οα τoειαιmMμwνdnονν d e εeρά EiAdriνα ε dονο

1ο⁴ο, u- 7Aio8, He2g- „ ov, xereu- 9%, de 9„ο

al aloveg dr*νονι εντ Sæloν' dꝓ‿ααμαοσς ς el ποςσ ανένο. Altero loco 20, 354 nomine, de

Theoclymenus vates procis propter tristia ac funesta portenta, quae spectaret, exitium denun- tiavit et inter alia monstra fatalia haec attulit: Alαuœαν ⁶* Soοdαστα 107X0 lal 1eᷣ ⁴- d.αα. Quum ex poetae verbis utroque loco nihil recte cogatur, nisi partes quasdam oeci *αοσ⁶³m⁴ο voce designari, interpretes mirum, quantum discesserint, cf. varias interpretationes apud Ameisium de Doederleini glossario disputantem Muetzell. Z. f. G. 8. Jahrg. Berlin 1854, p. 640. Veterum tamen interpretum sententias, quamvis variae sint, ita posse explicari puto, ut et inter se satis congruant et ab Homeri locis supra allatis minime alienae sint. Quod ante- quam conemur, duo auctores adhibeamus, qui in continenti oratione hac voce usi sunt, interpretis munere functi non sunt. Prior, Hippocrates ο ‿ςισσωπ⁷(Tom. IV, p. 288 et 290 ed. Littre Paris 1844), ubi enarrat, quo modo femur zœr' loxioy luxatum in locum reponendum sit, ita:„Kos³εεααςαασ αν τν Gνιυισιν τιν*ττο³ιιτ πςσ 4εᷣσ G0,0àVXZcG duατ μα̈ν, εαάαιαάιη 6 œα παεο&ovr τςο e απd diεeεσανεέννιν ν, στ reσασασςραρςο dαxuou dn' A.11*1νν„ α 21.οσσοσνj ½ο d νœ εκπηια⁴έαέν τνν dmπμιmπονυννdωe⁷ IrO08718O4εκ1*οασ mðMEdPzεα ομαr νᷣ ⁵μααχαεασασαι, dvαrνεsνονππιι εςι τ ⁴εσ⁵ν ν 10 d8 Gνέ⁴οοσ τ αeυασεν svrerdoονσ xOꝝ ⁶⁴ς sϑο dardoue

*) Annot. Paginarum numerus non ad scholastica anni 1856 exempla accommodatus est, quae ab undecima pagina inceperunt, tricesima septima terminata sunt, sed ad ea exempla, quae seorsum edita sunt quorumque paginae a primo numero usque ad vicesimum septimum et si ultimam(vacuam) paginam addas, ad duodetricesimum excurrunt. Quum eandem numerorum normam secutus sim, si qui loci e prioribus alterius commentationis plagulis(anni 1856) Anerenc erant, is, qui scholastico illius anni exemplo utetur, antequam evolvat, decem de paginarum numero

educet.

5

9dινα.