23

enim Oed. R. 576. S«οια⁴eϑαασεł„do Poede&oonat. Ai. 1267.—ε, 105.νννντιο ςσ τα☛̈d τ Ʒντ 1dO18 dοαανε νααα τπι⁶οονο ,àαἀ̈mstονεεαασ. Euri- pid. Androm. 190. 5½⁴1 G ν μαντκ oo τ0 0005G A&6oonot. Postremo hoc ad- vertendum est, eiecto illo versu orezoνoòiæy etiam restitui, quae hoe quidem loco perquam incommode interrumperetur, 8i duohnus Antigona versibus uteretur.

Quae reliquae sunt variae lectiones, in scholiis allatac, eas ut meras cor- ruptelas summo iure editores omnes repudiarunt. Neque illud mihi obscurum videtur, unde orta sit, quae pro vulgato 4deiν v. 1270. prolata est varia seri- ptura xειν. Exclamanti Choro v. 1270.:

2, 2 C 2⸗ 5 1 1„*—

01½α, 62 04ι/G% ν /Jν 10e2„, respondet Creo:

27 2/ 48 7

011⁴0¹, SX ααισ⁶ν qεlαs.

In his Creontis verbis cum accidisset, ut quispiam ²œ per se positum putaret, appositionis loco ⁴μαι s³εls additum esse arbitratus, non poterat profecto quin in Chori versu praecedente pro iôιν scribi debuisse ixzew suspicaretur.

Postremo illud non negligendum est, ex duabus illarum, quas supra descri- psimus, adnotationum satis certo colligi posse, eum, qui scripserit, contulisse codicem eiusmodi, in quo non continua, quae dicitur, scriptura fuerit, sed verba singula iam discreta fuerint. Dico has adnotationes: v. 454. ³ρ φeφα‿ exral ιee Oςροασσ ςτ αρ. v. I136. 2/Tι oντ dyννς] vO. S‿ιόι nodvre Jlas. Quae quo ineptiores sunt lectiones, eo magis apparet a re- centissimis demum interpretibus allatas esse, ex codicibus recentioribus iisque non correctissimis depromptas. In ceteris commentariis non modo nihil simile proditum, sed Potius eiusmodi scriptae animadversiones, ex quibus merito con- iicias, ne recentissimos quidem interpretes, homines puta saeculi VII. aut VIII. post Chr. n., talibus usos esse codicibus, in quibus sublata iam fuerit scriptura continua. Ipsis enim illis animadversionibus eam plerumque prodi rerum ignorantiam videmus, quam antiquioribus grammaticis imputari nullo modo licet. Ita ad Aiac. v. 1056.:

— dgriνο στοσσν Siνμuνe oνeudς νον virοοο ετατοενασεν ςᷣ 811 ϑ%οl.

hoc adnotatum:„%. à10106021.— dg à101669 1* 1040090111evog eryyeliœro radrc„d ley o Alag. Alienissimam a sensu loci esse scripturam 24ο³³‿εσσαι pa- tet, prolatam ab eo, qui quod in codice, quem consuluit, scriptum repperit, EAOIAOPEI, pro ea, qua erat, oscitantia imperfectum esse verbi 10⁴001„ pu- tabat. Verissimam autem illam codicis scripturam esse, ita exarandam,?40 d6oεν, non latuit diligentiores criticos nostrae aetatis. Vide quae ad Oed. Col. v. 619. exposuimus. Eiusdem generis haec sunt, ad Trachin. adnotata: v. 53. 1 G6* 10 G0* 0b½ναοροοο. 1 6 G0y, drτd 105 dllyo.— v. 353. EBGvT6„ 9* 9421 LA0y elnj- al ds 19 d?, 92οι.— V. 497. Gεꝙꝓά τ⁴ι mιέέιοσοι σ‿ Könοιςσ οdgera*