16

tioribus editoribus receptae sunt: v. 325. 1⁴ dε⁴d 2έεο⁶, v. 340. M10εννοων, v. 519. 10˙= vονς τασαωπσα. v. 429. dουμ⁴αν ꝙ†σέςεέα, V. 521. ⁴πα εκν v. 765. n⁴α, v. 1298. T6»„& εέꝓνα. Non debebat recipi v. 688. quae a scholiasta affertur scriptura 05, ꝙ d tguzac, quippe quam sententiae loci adversari facile sit intellectu. Nollem ipse recepissem nuper cum Erfurdtio, Hermanno, Dindorſio v. 231. ragig. Verba poetae haec sunt: 20%ò˙ũ9" s21Gονν*εντον σe mwᷣ᷑ῦs. voνrονςσ O Sαννκᷣ π*νᷣρα νμαη̈.

Quodsi scribitur zazts, manifestum est, adverbium ν⁴νZÖBÖłcum eo adiectivo con- iungendum esse, ita ut νo αᷣ᷑eνz s sit vix celer, i. e. tardus. Inepta enim scholiastae interpretatio eius lectionis, quam affert: æπηα τυαννς ν εοασεοσ πeμνον 2% J506 ν„vl. Nam"urory zcꝝzν per usum linguae graecae non licet alio sensu ac- cipi quam hoc, cito adveni. Cfr. Ai. 1266 sq. x⁴oς αeνέάς ⁶ϑιααρ. Ant. 1215. re— 6ας. O. C. 306. ½εν 1ασος σιι. Trach. 1253. 1 7M0ιν ταφ᷑εααe G3 1H, 0⁸ 9eg. Phil. 526. d0 ααχόε ταας. 808.»6ασ τσνχνάχα0 ἀο̈ναα. 1080. 50οισ αχι αeς. 1223. Forreis zaẽν. Cito autem se advenisse custos, qui haec nuntiat, dicere non potuit, qui modo tardum se fuisse in faciendo itinere con- fessus esset. Cfr. v. 223 sqq. At vero quis umquam Graecorum oxo?t adver- bium cum adiectivo coniunxit dixitque ννmπν ταzvνs, id ut idem atque Sο⁶⁶έες esset? Cur igitur malumus poetam censere inaudita et pleonastica locutione usum esse, quam sic dixisse, ut nihil inutiliter et incommode additum esse ap- pareat? Talis autem est scriptura vulgata, ex qua custos et adductum aegre se esse, ut accederet ad Creontem(Gναmπ mmOπmπνπνντον), et in ipso perſiciendo itinere tardum se fuisse(5%**ννντιοων signiſicat. Ac conspirat hacc sententia egregie cum iis, quae et antea et post custos dixit, v. 223 sd.:

dαν ειέν oεν 5ας τα᷑eνsOQõỹ õdπ

ddúςετονςσ ενπἀνα zονσmσον εsεdοας ⁶α et v. 233 sq.:.

1ε1„ 1‿υντοιι⁴εν*σ εeνιπανσρκν εμοέεν

Goı eε* το νμυι⁶εων εεεοα, †οας ν duιαας.

Quaerentibus autem, unde orta sit scriptura a scholiasta allata, facilis est re- sponsio, fuisse interpretem, qui, cum oyosſ⁰ Sαdd coniungendum male putasset, explicandi causa zœzνuς adscriberet. Itaque non pro varia lectione, sed pro interpretatione satis incommoda habendum est duod scholia offerunt zwn. Eiusdem generis quattuor scripturae sunt, quae in his in Antigonam scholiis tamquam variae lectiones commemorantur: v. 83. G0,%ꝗ F. 9 ˙v, v. 699. ra⁵ςε] po. dr 1Q ν„ V. 846. 2‿π ½ 6 ⁴μαχι O. Errινοσμαηιμ v. 1308. 4ννααα ν%. rιοιαν. Manifesta res est de scripturis vss. 83. 699. 1308. Verum alia vi- deatur ratio scripturae Q–τρροασ, quam interpretationem esse verbi amτιντννααι vix quisquam sibi persuadeat. Quid igitur statuendum? Veram esse scriptu- ram ισοια At metro eam repuguare recte iam alii viderunt. An ineptisse