14

In una igitur hac fabula duodecim locorum vera scriptura in scholiis memo- riae prodita est. Nam si qui codices recentiores hic illic eandem scripturam exhibent, ut factum nonnumquam videmus, ex illo ipso libro, in quo scholia servata sunt, delatam eam in codices illos esse certum est. Ita Parisinus F. v. 195. noν i. e. ⁷ G, v. 204. rig εouεο, v. 583. z ³⁴σοσι(sic) ãς ir*, v. 1054. 69ε⁴- Sdrav, v. 1519. G* re zeler τπαια, V. 1662. däderoy habet. Atqui cognitum exploratumque est, codicem illum ex Laurentiano primo, qui scholia habet, derivatum esse. Vide Elmsleii praefat. O. C. p. III. et ad ipsam fab. v. 13. Itaque vehementer falluntur, qui, quae in scholiis afferuntur variae lectiones, earum auctoritatem aut minui aut augeri putant, si quando in codicibus istis recentioribus exstare easdem videmus. Immo quae nostra aetate homini docto habetur fides, qui neque ab ingenio neque a litterarum graecarum scientia sa- tis instructus Sophoclis tragoedias recensuerit, eadem tribuenda scriptori codi- cis istius est. Ouamquam vix hodie existat editor Sophoclis, cuius ea sit im- peritia rerum, qua librarium illum fuisse multis ex rebus cognosci potest. Monui supra, in eo codice, ex quo multae, quae in scholiis commemo- rantur, variae lectiones depromptae sint, et varias lectiones et coniecturas et glossas vel in margine vel inter lineas ita adscriptas videri fuisse, ut aut nul- es signis aut certe non iis, quae quis primo aspectu agnoscere posset, distin- dae essent. Hinc factum esse, ut non raro, quod coniecturae loco aut expli- ca adi causa in codice illo adnotatum esset, ab interpretibus illis serioris aeta- tie pro varia lectione et haberetur et in scholiis commemoraretur. Id quam vere monuerim, primum ex his exemplis planum ſit. Legimus O. C. v. 1059 sqq.:

7 oον τσ εφ£mτπτμροοmν rεrς νιαἀος πα,mσ Oidπι⁶ α Oναοο.

Ad explicandam formam xσσ interpres quidam sive in margine sive inter lineam scripserat ⁴ατουασν Eam glossam is, cuius adnotationes in scholia re- ceptae sunt, cum pro varia lectione habuisset, adnotavit id, quod supra iam attulimus,„ςεᷣœ απεα‿ο, non advertens, eiusmodi scripturam metro pror- sus adversari. Eodem errore adnotatum est ad v. 193.„oςdeα αινν*ω. Poe- tam autem ex metro intelligimus scripsisse, id quod codices paene omnes ha- bent, zAllus. Nihilominus scriptor codicis Par. F. glossam illam, variam esse lectionem ratus, in textum recepit. Eiusdem porro generis hae sunt, quas tam- quam varias lectiones in scholiis proferri supra vidimus: v. 15. dꝓπν Ʒιιηέ— rν π6 G⁄¶%. 9 drοια⁴.— v. 19. T050 n dsεᷣαεον mππτιεοι%. „ov.— V. 90. Seντασ 7d. zMdl xxurdναααν.— V. 182. geao αν: 7%. Eeε μ⁴. De inepta glossa eσ eοναατ vide Hermanni ad eum locum adno- tationem. V. 182.„ ab eo profectum est, qui, quod scriptum in codicibus repperit EIIEOMMAN, sic interpretandum putabat, ut MM pro uoο esset. Hinc in optimo codice, La, aliisque âεν ιe scribi videmus. Reliqua exempla glossarum

&