7
tuta est Ncriptura, eam scholiasta testatur et in optimis exemplaribus repe- riri et a grammaticis Alexandrinis propter sensum loci flagitari. Porro dubi- tari nequit, quin genuinam poetae manum restituerint, qui in his locis quae a scholiasta commemoratae scripturae sunt receperunt, v. 195., v. 583. rd 10709 äg' airei, v. 1578. 10„ eεvνor, v. 1662.„ije ddνμναιτιον§εἀςιοοσν. Recepe- runt autem Reisigius, Elmsleius, Doederlinus, Gaisfordius, Matthiaeus, quos ego secutus sum, gravissimis argumentis commotus; 1³ 10⁷ ⁹⁷ d alre? Reisigius, Elmsleius, Doederlinus, Matthiaeus, quos sequi necessario debe- bam, siquidem TIA4 10OAPAITEI multo facilius librariorum incuria in 4 aire?, quam z οι¶Qĩdize?, si scriptum a poeta fuisset, in à Aασαφσ αές airei mu- tari potuit, cum et vox 4⁰¹ο° multo rarior sit quam 4⁰ν]- neque ãoa par- ticulam, quamvis sensui accommodatissimam, ab interpretibus librariisve additam hic esse credibile sit; r⁶6ν αεννα νον Stephanus, Canterus, Elmsleius, Doe- derlinus, Hermannus, Gaisfordius, Dindorfius, ego, confirmantibus Suida v. alcrwvog et Eustathio p. 1201, 25.(1275, 7.); denique daνμπνκτιον probante Elmsleio Musgravius, Brunckius, Schaeferus, Reisigius, Gaisfordius, quos me non secutum esse poenitet. Tam enim commodum sensuique aptum deνάέπoν est quam incommodum et inutile adiectivum dπ⁹τον, praegresso iam adiectivo eiuy. Nedue illud dubium est, quin A-AIIIETON, si exciderat, quae exci- dere facile potuit, A littera post 2A litteram, facillime in dlνππηπνν mutari Po- tuerit. Illos autem iure miramur editores, qui, cum in ceteris, de quibus di- ximus, locis scholiastarum lectiones verissimas existimarint, hoc loco propter- ea dadνꝶπro“ recipere dubitant, quod dluνmπσ plus firmamenti a libris habeat.
His tres addendi loci sunt, in quibus quamvis editores omnes adhuc vul- gatas scripturas retinuerint, tamen, qui scholiorum lectiones diligentius pensi- taverit, necessario eas praeferendas scripturis vulgatis esse perspiciet.
Postquam iterum Oedipus chorum admonuit, quantae Atheniensibus utili- tati futurus esset, si ipsi cum Eumenidibus auxilium sibi contra adversarios suos ferrent, iubetur ab eo ante omnia haec facere v. 466. sq.:
—— 2 8 S'οı νν τᷣααρσιν τιν⁴ε dαιινωυνν,& d 10 7r06rO TeOu œ areᷣꝓτααι ασς 1εον.
Adscripsi locum, quemadmodum in omnibus editionibus scriptus exstat. In scholiis autem, ut vidimus, adnotata haec sunt: ald zartore wac: αοιυακιεεενααe•ς, uerd Ixeενο⁴αυν d⸗ρtaov. 2dv d8 Podqντα mνχ̈ ε αταιαινναςρ, olov œresdreuoag, α τπννισνυ reoy. d⁰ο aτ⁸ο‿ vο οıοτο zε³ενονανν ασε mάαοα⁴οειςσ⁵σασι, dr ele A.τον επηάέαερ nον roν ieooĩ ⁴νν ενμμ.— Karᷣœrεειν☛ανα œredzerαᷣ.— 7. αε⁴ασασα☚νσον, ε⁹ wery- Oolcy aqyyod. Corruptum extremum vocabulum esse, dg=yoĩ, mutandumque in d‧εαον, imperativum, esse, vel ex initio huius scholii manifesto apparet. Eo- dem modo peccatum est a plerisque librariis in O. C. v. 741., ubi pro Zeov in optimis codicibius vitiose 1wov legitur. Suidas tamen, quae fuit eius oscitantia, ipsum illud doyoð securus retinuit, cum hoc scholium in lexicon suum recepit. Is