6
quodam orationis flexu sententiam primariam pro secundaria ad priora accommodata inducit, velut ann. 2, 21 imprompto iam Arminio ob continua pericula, sive illum recens acceplum vulnus tardaverat, ubi potius hanc continuationem exspectes: sive duod illum vualnus tardaverat, ib. 13, 15 venenunm accepit tramisitque, exsoluta alvo parum validum, sive temperamentumn inerat, ne statim saeviret, hist. 1, 76 longinquae provinciae.... penes Othonem manebant, non partium Sstuddio, sed erat grande momen- tum in nomine urbis ac praeterto senatus. Haec autem grata orationis varietas iam Livio aliquando placuit, sed neglecta adhuc ab interpretibus videtur, ut puta 5, 47, 8 cui universi selibras farris contulerunt, rem dictu parvam, ceterum inopia fecerat euam argumeéentum ingens caritatis, 22, 22, 6 Abelur erat Sagunti nobilis Hispanus, fidus ante Poenis, tum, qualia plerumgue sunt barbarorum in- genia, cum fortuna mutaverat fidem, 45, 17, 2 in Macedoniam consulares uattuor nomindti, 4. Postumius Luscus.... C. Licinius Crassus collega in consulatu Pauli, tum prorogato imperio pro- vinciam Galliam habebat, 3, 33, 5 his prorimi habiti legati tres qui Athenas ierant, simul ut pro legatione tam longinqua praemio esset honos, simul peritos legum peregrinarum ad condenda nova iura usui fore eredebant. Extremo hoc loco potuit sane a Livio scribi simul[duod] peritos... usui fore credebant, quod nuper Harant I. c. p. 24 suasit, aut participialiter oratio conformari, quomodo 27, 3, 2 milites aedificiis amotos, simul ut cum agro tecta urbis fruenda locarentur, Ssim ul metuens, ne suum quoque exercitum nimia urbis amoenitas emolliret, sed praetulit primariam sententiam. Ceterum aliud quoque, quod Taciti exemplo firmari licuit, in illis verbis Harant iniuria mutasse nobis videtur pro habiti scribendo additi, quae est lectio codicis cuiusdam ignobilis Veithingensis plau- sumque tulit H. J. Muelleri, non Madvigii. Contendit enim vir doctus ex tradita scriptura neque aliud quicquam elici posse nisi vis prorimi crediti sunt fuisse legati tres nec verbum habiti eodem sensu usurpari, quo creati aut ælecti, hoc recte, illud secus nostro quidem iudicio. Hoc enim dicit Livius, postquam tres decemviros alium aliam ob causam creatos narravit, legatos illos tres his proximos dignitate iudicatos ac perinde tractatos esse h. e. nimirum creatos. Proximus interdum (nam interpretes silent nec tamen vulgare dicendi genus est) eminenti sensu vocatur dignitate ac meritis proximus ab aliquo: ,den nächsten Anspruch habend, nächstwürdig', velut Curtius Rufus, postquam praemia ab Alexandro de fortitudine militari certantibus proposita esse memoravit, pergit: primus omnium virtutis causa donatus est Atharrias senior, qui omissum apud Halicarnason a iuni- orilnis proelium unus maxime accenderat; progimus ei Antigenes visus es cet.(5, 2, 5), Vergilius in iaculandi certamine ab Aenea instituto Aen. 5, 540 sd.
primum aute omnis victorem appellat Acesten.
neo bonus Euriſtion praelato invidit honori,
quamvis solus avem caelo deiecit ab alto.
proximus ingreditur donis, qui vincula rupit, ubi donis est ablativus qui vocatur respectivus(cf. Taciti locum mox laudandum) nec recte inter- pretari videntur alii aut cum donis aut ex Servii sententia ad dona accipienda. Habendi autem verbum, quod Harantinm tantopere offendit, interdum et putandi, iudicandi et tractandil) notionem complectitur, sicut Tacitus ann. 2, 47, ubi duodecim claris Asiae urbibus motu terrae collapsis
¹) De effectu iudicandi; cuius generis est, quod senteutia videri dicitur, quae acccpitur: Liv. 26, 21, 4 medium risum(,die vermittelnde Ansicht wuorde 2um Beschluss erhoben), ut ovans urbem iniret, h. e. media sententia visa est(2, 30, 1 medium consilium Fergini habebatur, quod tamen non acceptum est) eoque accepta est, qua pleniore oratione utitur Livius 36, 12, 3 media risa est Clyti sententia eoque accepta est, ut ad regem mitterentur legati. Similiter alibi Placere ponitur.