24 apud Choerob. in Bekk. Anecd. III. p. 1176. ragd Kur 1νοra-Idernn 2mir Hoσν QκρεαQëne. Quae ex Hephaest. I, 3. emendanda sunt. His igi- tur remotis triginta restant fabularum tituli, quibus rursus eximendi sunt et juniori Cratino tribuendi IIu HayoelHevres et Tagayrlves, quibus in fabulis Pythagoreos risisse poetam ex Diogene Laert. VIII, 36. intelligitur, quod proprium fuit mediae et novae comoediae argumentum, velut Mne- simachi in Alcmaeone, Aristophontis in Pythagorista, Alexidis in Pytha- gorizusa, aliorum denique in aliis. Contra nihil ejusmodi in antiquae comoediae reliquiis deprehendas*). Porro qpev JoureoNHAos, quam junioris Cratini fabulam esse vel Platonis commemoratio docet in frag- mento apud Diogen. Laert. III, 28., et Aloνuαᷣ ᷣA νs, oujus fa- bulae argumentum ad Alexandri Magni expeditionem, Dionysiacae pompae adsimulatam(v. Arrian. VI, ag. cll. Diodor. Sic. XVII, 106. et Plutarch. Alex. 67.) spectasse ex

ominis ratione perspicere mihi videbar, quam 6 1 4

praeterea laudatur a Plutarcho Cim. 43. Polluce VIII, 120. Schol. Arist. Av. 1073. Steph. Byx. v. Anpitarho; p. 513. et X4onνν xp. 750. Practer psephismata Craterum etiam historie imonia in sul vocasse docet Plutarch. Arist. l. l. de quo admonuit jam Kruegerus de Pace Cim. p. 211. Eundem inxitante occasibne etiam Aristophanis historica attigisse et illustrasse, intelligitur e Schol. Arist. Ls. 313. ubi rursus literiz transpositis scriptum legitur Kagreeiei cujusmodi error, ut hoc addam, etiam Euryli Hrici poetae löcum obscuravit apud Jo. Lydum Fragm. de Mens. p. 282. ubi Eeuas dicilur Arαν⁵εακ⁵ενε, quod erudilissimo editori negotia fecisse vehementer miror. Legendum enim&/αινtid“s, qua voce Lexica augeri possunt. 8 *) Cratinus junior quà actate vixerit, nemo veterum diserte tradidit. Mediae non antiquae ut fuisse credam poetam comoediae, faciunt fabularum tituli Tlxaras, O&εᷣ ε⁴£ ν, Terart, (Achen. Vl. p. 241. c. nisi leg. Tiyæz.), Xeiges. Dubitationem movere hossit fahula 0 geeime, quam laudari putant ap. Athen. IV. p. 170. a. Kearios&"drtgos i, Onea- zin quod aliis in Oneafeine, mihi in Oneatetn mutandum videtur. Rem confccit locus „ Tikanibus allatus, ubi Cordum parasitum habemus, qui Demosthenis aequalis fuit, nec nisi a mediae com. poetis commemoratur. V. Timocles ap. Athen. VI. p. 240. e. Alexis p. 242. d. Denique, ut nihil dubitationis relinquatur, Aristopl in junioris Cratini loco commemoratum habes ap. Athen. p. 469. c. quem eundem esse parasitum, qui apud Ptolemacum fuit, teste Athen. VI. p. 244. b. d. haudquaquam improbabile ridebitur, si cogites etiam Corydum Ptolemaei tempora attigisse. V. Machon ap. Athen. VI. p. 242. a. b. et Lynceus VI. p. 245. f. Quibus argumentis jam allae non minus gra- ves rationcs accedunt, ex iis petitac ſabulis, quas propter argumeuti rationem Cratino majori eripuimus. 4.