25

conjecturam egregie conſirmat fragmentum ejus fabulae apud Macrob.

Sat. V. p. 5664.

3 e. hv d Sh h ee, rour6 οι edooy. B. Oueoy, Lonurdy, rofkoy adeεο.

Sio enim recte primum versum emendavit Porsonus ad Eurip. Hecub. 782a. 8 do versui sua bit ratio, si romlNoy a sequenti vocabulo com- mate separaveris. Photius:—omloy, r Atovuiaudy 1udrio» obras ENe-hoy. Cf. Pollux Lib. VII, 4. Pe auctore fabulae eandem Porsoni fuisse sen- tentiam, colligas ex hujus verbis in Praefat. Hec. p. XILV.„Cratinus junior apud Etym. M. et Suid. v. Bj. 6 J Sies ds mεεον Bi Bi Aαν Haligen“ Quem versum ex: hac ipsa fabula petitum esse, ex Etymologo constat. Denique eidem Cratino tribuendam puto. Beueieu, ab uno com- memoratam Polluce X, 81. Eodem titulo fabulas docuere Antiphanes, Ephippus et. DMnesimachus. flis igitur fabulis probabiliter juniori Cratino wmdicarn duindue et viginti restant tituli: Aexoxer, BeuzoNor, Anuldeg, Ies, Ey 2, Edet-des, Euve⸗dau, Sedirrau, KXeoou Xha³ε, Adauvec, Maxanol, lämseie Nuc, Odurveie, IIardπτ⁴α, DTukala, IINod. rar, Tvram. urLo e De, TVodnes, Neuasueno Xelouyeg, a. Itaque si verum est, quod supra de Cratini fabularum numero diximus, ne nune quidem atei perhurgata- est; Gnamqnam, si OM2 eah as, Euyelqas et Aduuwvas

5 8 7

indicia,

exceperis, ceterarum fabularum quibus majori Cratino vindicantur. 4 Cum Cratino Cnxruris historiam conjungimus, nomine Suidas duos Poetas 1 Verba haec sunt: Keurne, Ad/valo, 2wredc. e 5— AdeNSOs Ealhp. 9, omric Srd. deduνuαe aurod elo! 9. Pelroyes, Hecues, Oneta, Maiuia, TIeajra, Tauuch. eyeebe E zal Aeedm rud. Kodrus, ASndees, zo‿μν ereos, xal uτs ris Aexalas zu, tag. Qeerra auνταν Sea.

Haaura rolu, Onxauede, Oeudes, Oiae Ives. Sed hoc inane est grammatici

bommentum. Unum tantum et recte quidem inter reliquos Cratetas com-

memorat Diogenes Laert. IV, 23. Eadem, quae Suidas dedit, habet etiam

Eudoc. p. 271. nisi quod verba*εᷣνε— ad, quae de alio quodam

Cratete Suidas legerat, omittit. De Epilyco, poeta epico, qui praeter D

ͤ—