27

X, 387.— Hacc verba kgim*ges éralgon quibus plerumque de pluribus agitur, non mutata esse,(quod saepe ſit, ut diximus) non miraberis.—

Il. XI, 43. De hoc versu non est, quod uberius loquamur. Vid.§. 18. p. 22. 23. ubi etiam vides Spitzneri adnotat.

Il. XI, 635 legis: dbοσ“O rd devss Jgav. De vv. II. dicit Spitznerus ind. vv. II.: orοrueues sive ömb ομαρꝓμνμνεασν 2u grammatici quidam. Atque addit in adnotat. critica: Jam satis habeo observasse Aristarchum et Ale- xionem editores sequi ömd υαρνμνινέκ αlαάv scribendo. Ibique leguntur Eustathii verba quaedam.—

IlI. XI, 748: 749. 50 5'4!s Enadron S res 50A.— SXOv Oddas*ν drd ee dheeres. Ubi causa, de qua Pluralis legatur, vocabulo ipso A 15*) addita est.

Il. XII, 127 legis: ν½ ν παοσα h0ðιον Aυέιᷣςαmς edov Agigrous, ubi idem grammatici, quos Schol. A. ad II. VIII, 290 Dualis illic causam egisse docet, hoc quoque loco idem faciunt. Ejusdem Schol. A. Verba ad h. I. sunt haecce: 2Z„9vGdoros nal AG10 OAvys dInds Aravra, Av69s, A9io ⁊, vIS dr o c KerTyv. Pluribus de hac re agetur in nostra Dualis historia.—

Il. XII, 171 ual dO' 56vTSS, v. I. 56v Tε. Dualem praebent editt. Spitzner. et Wolf.— Cf. XIII, 236. Vid. Cap. II.

Il. XIII, 126 legis: A⁵ν d'do' Alavras do10Us 1Gα 0 G(HaxXa*vsS, et v. 313 Aαν τ 7½ d5, Ck.§ 36. p. 17 sqq.

Il. XII, 499: d0 d'Av dges 4onlas(v. 501) Iévτ àƷ ⁵Xcv.

Il. XV, 18. 19: En ds οοονπινν Iμνας 1 uα c.

Il. XVI, 336: Jaövrigav dc. 4

II. XVI, 348. 349 leguntur: 2veᷣν σ v dé ol A c aluaros 5 S⸗ gaXlο, ubi Dualis nominis 5 GaxX ch in Vind. quint. reperitur. Pro Plurali loquitur Spitznerus in adnotatione ad h. v. Vind. quint. dualem à6 O aX. ⁵ voluisse crediderim, cf. 17 695. 23, 396. Od. 4, 704. 19, 471. et nomen hic obvium II. IX, 503, 13, 474. Numerus vero pluraks eo defenditur, quod als plura sunt adjuncta nomina, cf. Od. 20, 365.— Vid.§ 4. K

*) Spitznerus bene dicit: Eusth. 882, 10 uagl nonnisi explicandi causa adjeeit: varie- tatem scribendi inesse valde dubium est. Vid. etiam Bothii adnotat. ad h. v.

5