10

plurali numero pronominis σeas versu, qui saepe hac ratione compositus reperitur, sive de duobus, sive de compluribus poëta verba facit. Hujus modi loci sunt hi: II. X, 191, ubi de custodibus vel de eorum ducibus, quorum nu- merus duos superat, agitur;— Od. X, 430, ubi Eurylochus loquitur ad Ulixis quosdam socios, qui viginti duo fuissc videntur*). Ut igitur de pluribus agens Homerus his vocibus utitur, ita quoque do duobus; qua ex re vides, hoc enun- tiatum illis, de quibus§. 36. et 37. disseruimus, esse simillimum atque eodem modo explanandum.— Suspicari fortasse licebit G ½sas etiam propterea in —och non mutatum esse, quod σꝓ[ cvijcad' absonaret?

Eadem variatio, quam animadvertis II. XV, v. 145 et 146, reperitur II. IV, 284— 286, ubi Agamemnon vc. 284 utitur enuntiato: aal- Sas Ocvngas— T908„ da., v. autem 255 dubincös loquitur vocabulis: Alav⸗, AoYsicν σ τ8 Iakuo⁵iοννωον, atque v. 286: ꝓαυσ uν et versu sequente au7ν— Aucoτοv. Eodem modo positum est v. 337. enuntiatum, de quo dicimus, v. autem 341: ενν, ubi est v. l. ½νν apud Apollon. Sophist. in Lexic. ed. H. Toll. Ludg. Bat. 1788 p. 624 Videatur Spitzneri adnotat. ad h. 1.

Hac ratione explicari potest enuntiatum: nal σ[ε☚ας r959 S0v Leirsy II. X, 140, aliis locis.— Itaque non offendes in Plurali vocis-+sas, quamquam Dualis sequitur versu 146: ZEbS G˙. 7. N., ubi Dualis reperitur ex con- suetudine Homeri hoc numero utendi, quum de motu, atque externa, ut ita dicamus, actione, quae percipitur sensibus, agitur. Vid.§. 26. Itäque, quum nuntiorum vel pracconum**) mentio fit, Duali uti solet Homerus, ut II. I, 327, atque§. 39. cf.§. 32. Nuntii, de quibus h. I. dieit poëta, Apolline et Iride conjunguntur particula ⁸½ vid.§. 23. Huc accedit, quod hi duo, quia Iovi ex adverso ponuntur*s*²), tanquam unus esse videntur sive unitatem efficere, in quo genere dicendi saepius Dualis legitur.

*) Vid., quae I. H. Vossius adnotavit ad interpretationem— Homers Odysse. Erste Uebersetzung. Lips. I837. p. 435. adnotat. 15.— 8

*) Locum II. VII. 274, ubi pluralis huic consuetudini adversari videtur, part. V. explanare conabimur. **) Hoc indicaro videtur Scholiastes Venetus verbis hisce: zuν 1 Zedg Ml 15

221Teor, oντειιοσνιι ά Qvror reor, Alel devregou 21O09uTON Or zdl εᷣτals⁵νε ς