7

aut praevalet notio currus. In hac signiſicatione saepissime legitur vox rεπαπο TA³.ι ι( αα§.

Ejusmodi enuntiata ut dmπννπ ον er,aivstv amphibiis comparanda sunt*).

Haec hactenus.— De plurali in vocibus Naαιμ ν ν lzεσαιαα◻ vV. 249 eadem esse dicenda, quae de:' Ixπασν επιαivεν, quisque intelligit, atque indicat versus 255, qui illi prorsus respondet.—

§. 36. Alium locum, qui exstat II. V, 363— 369, addamus.

HQsGâãrο ·mE1ονꝗꝙ§σϑςο Aϑορ dνμᷣ OUDaA HTUas ds: )) d' s di ον εμaονυενν Ʒινέμαμν HiXo zr09:

raàg 06 0d Igis 5Batvs, zal Hia Xäsro Nsoiv.

Hdqrissv d' Edav, T⁶ odn dT TT8Cy.

a Pa d“ Bre Inaouο ⁹εαιν 5⁵ονο, dv OXp v:

29“ Iw roS E18 r00*1 εο νεᷣα I9i

Xdασν ⁶ς ενπ◻⁶ων.—

Ilis versibus vides insignem numerorum et Pluralis et Dualis variationem atque aliqua ex parte ei, de qua§. 35. locuti sumus, similem. Versu enim 363 reperis Pluralem, v. 366 Dualem, 368 Pluralem.— Pluralis vocabulorum Xougäonas imwous positus esse videtur, quum quidem imprimis de equis agatur, simul autem insit notio currus, qui vehitur abequis. Quod nescio an aperte eluceat ex versu sequenti, ubi legis: ¹ ν' νs iO„ Baivsv, quibus vocibus indicatur, Martem simul cum equis tradidisse currum. Adjectivum Xouoäpronas nihil impedire, quo minus etiam de curru cogitandum sit, do- cuimus§. 35, disserentes de conjunctione adjectivorum αονο⁸εs et âsdi- wodss cum voce 1 πα.—

Versu autem 368 de equis tantum loqui poëtam, manifestum est. Quare tamen pluralis— irgous— legatur, unusquisque facile perspicere potest. Vocabula enim, quae in versu sequente legis: Xöcao'?ες 5ecov equos non conjunctos, sed sejunctos esse declarant aperte. Vid. etiam v. 775. 776. VIII, 49. 50. XIII, 34. 35.

*) Graccorum vocabulo Eraos nostrum: Gespann simillimum est, quo utimr loquente de equis curru junctis, ita ut notionem currus complectamur.