Druckschrift 
Fasc. 1, Apud Homerum : spec. 1 (1838)
Entstehung
Einzelbild herunterladen

6

[ H

epithetis apud Homerum ceterosque epicos, qui dicuntur, poëtas Graecorum enumerabimus.

Nunc summam, quae sequi videtur ex hac disquisitione, paucis propo- namus. 4

Triplex igitur usus vocabuli 7 π0 5, Variationis numerorum ratione habita, exstat:

1) Primus hujus vocis usus est, quo, quum de equis lantum loquitur poeta, frequentissime Dualis legitur; praesertim si agitur de duobus, qui mo- ventur, currunt, vehunt, volant. Ad hoc genus referenda sunt imprimis enun- tiata: 7 ο ,᷑eαμ νια ταιιασην ν), 7 d a νοει 0◻Ol☚αασν, 7)! dTovT ITS 99v II. XXIII, 506, cf. v. 501. II. XIII, 385 legimus verba: τρασςσν 1 ααν νν τ s vᷣivTs. Quae quomodo explicanda sint, facile intelligis; ille enim pluralis positus est: de equis et curru cogitan-

dum; hic Dualis, quia his verbis de equis tantum agi potest. II. XIII, 23. 24 reperiuntur haecce: 2wς%ει X9d- dr' ,ot Tirgasro XaXuG6r I= œ, dαmτεεα Gεαυνοα‿εεiονοανιᷣmꝛQꝭ⁸d6cvre. II. XVII, 426 sqgq.

agitur de equis Achillis plurimis versibus dbrαές. II. XVII, 470. 475 (mentio fit equi τοοσανοο v. 471.). Hi loci sufficiant.

2) Alter vocis I⸗αo usus est ac siguificatio, qua ad vocabulum æ., 5Xs, diGoov proxime accedit idemque fere est, sicuti Eustathium declarasse diximus. Quod si ita vox se habet, Pluralis hujus vocabuli quam plurimis lo- cis tamque multis reperitur, ut quasi contra legem positus videatur Dualis. Locis huc spectantibus, qui supra jamjam commemorati sunt, addas sis: II. XX, 401 coll. v. 394. 461, ubi legis: d. μ 9&!s lrru ddgs Xaαμςς; II. XXIV, 50 52 movet locus de Hectore raptato. Verba sunt haecce: adᷣa 5 ESToa dor, bresi GiXov 7rog ãr*ρᷣ, Ir v kSär r v Teg! cj T⁴ ροιοο Hiν⁴.οιοο νst.

3) Inter hunc utrumque usum haec vox tenet media quaedam vario modo; aut enim praevalet notio equorum, atque tum subjectum quidem admodum raro in Daali legitur, saepius autem Praedicatum(Verbum), ut oloerov, alia verba;

*) Quod plauralis legitur. ut II. XIII, 29 et v. 30.ο εππι, nemo miratur, cum nihil impediat, qinominus haec vox ejusmodi locis sgniſicationem simul complectatur currus.