16
cure oras Tufioν, kara Daia ree'ν Aote aurai, Kal ryv cixnen eri ro, tuue ara πσσσα, Em de Aο ApSaias Kaι»εμμeππα raoνæ eεα* νν ovoμ aAuν επτι ο raæιςι τυέανει οιυεετνεον AeotPæAs XEyOvree, dss InAxgHai T TNavHras Alii vero dicunt, errones quosdam, incertis vagantes ſedibus& e multi- regionibus convenas, forte fortuna ſibi invicem occurriſſe in iisdem locis munitisque ibi jixis ſedibus, vitam tranſegiſſe latrocinio ac re pecuaria Hi torquent vocabulum ad conditionem eorum hominum, quaſi ab errori bus vocantes Ahberrigines.(qq) Hanc derivationem approbare videtum Feſtus, apud Paullum diaconum dicens: Aborigines appellati ſunt, quo⸗- errantes convenerint in agrum, qui nunc eſt populi Romani. Euit enin gens autiquiſſima Italic.(rr) Eam quoque repetit Aurelius Victor, af ferens: Ali' volunt, Aborigines, quod errantes illo(ad montes Latii venerint, primo Aberrigines; poſt mutata una littera, altera ademta Aborigines cognominatos.(s) Atque ſic eos etiam Salluſtius deſeribit dicens: Mborigines, genus hominum agreſte, ſine legibus, ſine imperio lihberum atque ſolutum.(tt) Tertia étymologia, quam affert Dionyſiu etquam ipſe probat, hæc eſt. Otouœα, nAybnvai AGootyναά A&nνο TLVV ey 101 Oosεα‿ν ereneus. Arhitror, ſic nominatos eſſe Aborigines a montanis ſedibus.(uus Hanc derivationem ſimiliter repetit Aurelius Victor, dicens: Quidan autem tradunt, terris diluvio coopertis, paſſim multos diverſarum regio num in montibus, ad quos confugerant, conſtitiſſe. Ex quibus quosdan ſedem qucerentes, pervectos in taliam Aborigines appellatos. Grieca ſci Ticet appellatione, a cacuminibus montium, quc illi oen vocant.(vv Ratio igitur, quare Aborigines primi Italiæ incoſæ ſunt crediti, ſatis lubrie- eſt& incerta; atque ego auctoritate Dionyſii motus credo, Siculos aliasqu- gentes barbaras ante hos Aborigines eam terram poſſediſſe. Occaſionen
huic errori dediſſe videtur omnibus probata ſententia, Aborigines fuifſi
majores gentis Komanæ. Sic Dionyſius dicit, ASogrννες, aν aεα Pοxus . 7⁰
(44) Lib. I. p. 8. lin. 30. feqq. (rr) In voce Aborigines.
(s5s) Orig. Gent. Rom. cap. 4. (tt) Bell. Cat. cap. 6.
(un) Lib. I. p. II. lin. 24. () d. 1.


