=ee 7

ngeniis& litteris, quam fuerunt poſteri ipſorum; ſed ideo non exſtiterunt plane rudes& omnium litterarum omnino inſcii. Gentes Latii eo tempore, uo Koma condita eſt, jam ex naturali, qui primævis hominibus inſitus eſt, tatu feritatis exierant, ut affirmat Dionyſius Halicarnafſenſis.(a) Quin dem ille Dionyſius paullo poſt affirmare non dubitat, àrν τοανQe, paνιν ugixs gyxt A*8eyr gsras suboc ꝓ aexhe era Tor uασ,)„rS tuv˙ε Ss9, vT4 na⁴ortoss, ST ανροοσνυ π Qχð‿αοοιι ¶Qεμᷣαάσ ræνa io„ Xenoausre, Sre) ra oAsα oEITTI A⸗αανιιχ⁹ς deuα ToAIS yyxe, STe HAAxc 87⁸ Gaoaec. Urbs Toma ſtarini ab initio, ex quo eſt condita, innumeros viros virtute præ- itor protulit, quibus nec magis pios, nec juſtiores, nec majori ſobrie- ate per totam vitam uſos, neque belli negotis pr-ſtantiores, ulla tulit, eque Græca, neque barbara civitas.(b) Latinos vero etiam ante urbem onditam litterarum non plane fuiſſe rudes, infia urberius oſtendendi erit ccaſio. Veteres quidem Komani, ut gens bellicoſa, non tantum tribuerunt Jacis, quantum helli artibus& fortitudini. Hinc Ovidius canit:

Mars Latio venerandus erat, quia præſidet armis, Arma feræ genti remque decusque dabant.(c)

Sed nimium inde concludimus, ſi opinamur, a Romanis litteras peni- ¹s fuiſſe neglectas. Sane ſi contendere velimus, priſcos Romanos jam tum rimis illis temporibus in remotiora abſtruſioris philoſophiæ adyta pene- raſſe, aut otioſis nugis, quibus excogitandis& ſolvendis ingenium Gram- aaticorum poſtea exercitum fuit, ſe dediſſe conſiderandis; ſine dubio plus

rmaremus, quam poſſemus probare. Sed hæc non eſt mens noſtra. Ro-

nani potius, ut omnes gentes primorum ſeeulorum, craſſa Minerva litteras

ractarunt. Nec is rerum tunc ſtatus fuit, ut alio potuiſſent eſſe ſenſu.

arentes ſæpe neceſſariis ad vitam ſuſtentandam rebus, nondum inventis

aultis artibus, quibus eam redderent tranquilliorem jucundioremque, preſſi fame

(* Lib. I. antiquitatum Romanorum p. m. 4. Quum hune ſeriptorem ſæpius adhue poſtea ſim allegaturus, breviter indico, me uti editione Sylburgü, quæ impreſſa eſt Lipſiæ, MDCXLI.

(0) d. I. p. 5. lin. 13. feqq. (0 Faſt. lib. III. y. 85.