4. Prawo obowiązuie naprzyszłość tylko, mie ma mocy'na przeszłość..

3. Prawa Policyi i bezpieczeństwa obo wiązuią iajedkich w- kralu mieszkających.

Nieruchomości, nawet przez cudzoziem- ców posiadane, podlegaią prawu Francuz kiemu.:

Prawom ściągającym się do stanu i zda- tności osób, podlegaiją Francuzi, choćby za granicą mieszkaiący.|

4. Sędzia wymawiaiący się od sądzenia,

od, pozorem, że prawo milczy, ciemne jest, albo niedostateczne; może bydź pocią- ganym, iako winny odmówienia sprawie- dliwości. i

5. Nie'iest wolno Sędziom w sprawach przed nich wytaczanych, dawać wyroki w sposobie ogólnych i urządzaiących prze— pisów.

6: Nie można przez prywatne umowy ubliżać prawom, tyczącym się porządku publicznego i dobrych obyczajów.

2. La loi ne dispose que pour Pavenir; elle n'a point d'effet retroaciif.-

3. Lies lois de police et de shńretć obligent tous-ceux qui habitent le territoire. Lies immeubles,' móme cenx possćdćs par

„des ćtrangers, sont regis par la loi frangalse.

Les łois concernant Pótat et la capacitć des personnes regissónt les Francais, móme rć- sidant en. pays ćtranger.

4, Tie juge qui refusera de juger, sous orótexte du silence, de Fobscuritć ou de Bout de la loi,-pourra tre poursui- vi comme coupable de deni de justice.

5. Il est dófendu aux juges de prononcer par voie de disposition gónćrale et rćóglemen= taire sur les causes qui leux sont soumisęs.,

6. On ne peut dóroger, par des conven- tions particulieres, aux łois qui intćressent Pordre public et les bonnes moeurs.

2. Lex futuris tantum dat formam negotiis, nec revocatur ad facta praeterita.

3. Legibus politiae et tutełae publicae alligantur omnes, qui in territorio degunt. Immobilia, quanquam ab alienigenis' possideantur, regni subjacent sanctionibus.

Cives teneniur_legibus, quae personarum conditionem, et capącitatem respiciunt, etst

extra regni territorium tommorentur.

4. Judeź, qui legum silentium, obscuritatem aut insufficientiam causando, jus reddere

detrectat, in judicium, tamquam denegatae justitiae reus, vocari poterit. 5. Judices sententiam ferre in modum generalis et pragmaticae sanctionis prohibentur in

eausis, de quibus judicium ferre debent.

6. Leges, guae publicum regimen, et bonos mores afficimi, priyatorum pactis immutari

nor possurt.