—
85
„näume dohinte ſy, und z'nacht um zwölfi verwache,
„und mer Zit vertribe, bis früeih die himm⸗ liſche Lichter
„d'Morgenluft verlöſcht, und wird mer zeige wo's Dorf iſch.“
Und iez woni's ſag, und mittem vordere Finger
's Zitli frog, wo's Zeigerli ſtand,'s iſch z'fin⸗ ſter für's Aug gſi,
und wo's Zitli ſeit,'s gang ab den Oelfen,
und woni ¹s Pfifli uſe leng, und denk: iez trinki no Tuback,
aßi nit verſchlof— bi'm Blueſt, ſo fangen
uf eimol ihrer zwee ne Geſpröchli a. J mein, i ha g'loſet.— „Gell, i chum hüt ſpoot? Drum iſch e Mei⸗ deli g'ſtorbe 'Mambach,'s het e Fieberli geha und leidige Gichter. 's iſch em wohl. Der Todesbecher hani em g'heldet, „aß es ringer gang, und d'Augen hani em zudruckt, 4 nund ha g'ſeit: Schlof wohl! Mer wen die wecke, wenns Zit iſch.—— „Gang, und bis ſo gut und hol mer e wengeli Waſſer.


