32
Wenn ich der Sunn ihr Buͤebli wär, und's Anne Meili chäm ung'fähr im Morgeroth, ihm giengi no, i müeßt vom Himmel abe cho, und wenn au d'Muetter balge wott, i chönnts nit lo, verzeihmers Gott!
Der Karfunkel.
Wo der Aetti ſi Tuback ſchnätzlet, ſe lueget en d'Marei
fründlig und bitwis a:„Verzelis näumis o Aetti,
„weiſch ſo wieder, wie necht, wo's Chüngi het welle verſchlofe!“
Drüber rucke's Chüngi, und's Anne Bäbi und d'Marei
mit de Chunklen ans Licht, und ſpanne d' Saiten, und ſtriche
mittem Schwärtli's Rad, und zupfen enander am Ermel.
Und der Joppi nimmt e Hampfle Liechtſpöhn, und ſeßt ſi
nebene Liechtſtock hi, und ſeit:„Das willi verrichte.“


