— 23—
Vatter Kähler,„„dat ward woll ſinen Grund hewwen, denn hir in de Stadt wahnt en Snidermeiſter, wat en gauden Fründ von minen Swigerſähn is, de ſtammt ut Friedland in Strelitz⸗Meckelborg un de hett uns oft vertellt, dat de Oberſt en Landsmann von em wir, un dat hei ok ſine Ollern kennt hett, wat ganz gewöhn⸗ liche Kathenlüd' weſt ſünd.““—„Awer,“ raup ik ut, „wo Dauſend is hei denn taum Oberſten kamen?“— „„Oh, wat meinen Sei? Hei hett all lang' deint, hei is all dunn, as Schill dörch Meckelborg trecken ded, as halwwuſſen Knecht mit em gahn, un nahſten hett hei ſik ſo dörchfäuhlt nah Oſtpreußen un is dunn mit dat Yorkſche Anno 12 nah Rußland gahn, hett Anno 13, 14 un 15 mitmakt, un as ik nahſten in Breslau ſtunn, dunn was hei Rittmeiſter bi't irſte Küraſſirregiment. Dor was hei denn nu as Uhl mang de Kreihen; alle Offzirers bi dat Regiment wiren Eddellüd', hei was de einzigſte Börgerliche, un dorüm wullen ſei em alſo wegbiten; äwer hei gung nich, hei höll ſei ſik von'n Liw'. Na, dat hadd denn nu woll ſine Tid wohrt, un tauletzt hadden ſei em denn nu doch woll dümpelt, wenn de oll lütt pucklich General Hans von Ziethen nich weſt wir, de höll em; un dat was man en lütten Kirl, äwer en krätigen Kirl, de ſik ſo licht nich an den Wagen führen let.— Nu ſegen denn de Herrn, dat ſei dor nich mit dörchkemen; äwer ſei leten nich ſacken, ſei verſöchten't mal up'ne anner Manir un makten'ne grote Ingaw' bi unſern König, wo dat doch nich aſſiſtiren künn, dat bi dat öllſte Regiment in den ganzen preuß'ſchen Staat,


