99
Mebel. Un dormit de geſtrenge Frau ſieht, doß ech bin Ihr Fraind, will ech ſe gebe aͤ Rothſchlog, zwa Rothſchlog, drei Rothſchlog. Waigre ſe ſich nimmer, graif ſe zu, moch ſe geſchwinde. Mer ſogt, de Verliebte ſain blind, monchmol ober wird en geſtochen der Stoor, un mer kriegt zu ſaihn, wos en niſcht frait. Thuͤ ſe denn derzuͤ, eh em wird geſtoche der Stoor. Un es Zwaite, as ſe wird ene raiche Frau, un'ne Frau Senatern, gedenk ſe, daß der Goldenbaum is Ihr Fraind. Schau ſe, ech hob ein gor faines Ohr, wos de haͤrt picken de Holzwurm in de Wand, zumol in de Wand von e Schuldner, un e Ooge, das ſieht de Maus lvofe ins klainſte Loch. Nu ſau hob ech denn aach Monches gſchaut un gehoͤrt bei de ge⸗ ſtrenge Frau, un's waͤr niſcht gut, haͤtts e Andrer geſeihn un gehoͤrt. So zum Exempel vun de weiß un rauthe Backen, vun de ſchai⸗ nen Hoore; dos is ober gor niſcht. Nuͤ, ols⸗ denn hob ech allerlei wohrgenuͤmmen vun de Waiſen, wie ech er zuͤ verſteihn geben; dos iſt aach gor niſcht. Ober ech hob ghoͤrt e Voͤgelche pfeife vun dies und dos, un dos is gor viel, denn es pfeifet nit ſchain. Nuͤ, 7


