wri

anta m, ntes

nie

ltis

— 231—

Sic Juno; infolitum movit Cythereida ver⸗ bum*), Averſosque oculos non auſa in ſupplice tanta Figere, ſed blando demum haec ſuperaddidit ore. Sit Juno veneranda, tibi jam nulla Dearum Me levior, precibus ſi veſtris ulla negare Suſtineam, verbis aut tardatura juvare Aut opere, imbellis ſi quid mea dexterd poſfit. Mutua nec quondam vobis benefacta repoſcam Haec Cypris, prudens relpondet talia Juno. Non valida Cytherea manu, non robure egentes Venimus, at puerum juheas, prece mota, vo- lucrem, Aeeta gnatam magno ductoris amore Vinciat Aelonidis; Grajum conatibus illa Si favet, haud dubium eſt, aurata pelle potiti Quin redeant; etenim multas ſcit callida fraudes. Haec ſata Saturno? vettris, ſic Cypris utramque Alloquitur, Divae, dictis parentior ihit, Quam noſtris; almos liceat modo cernere vultus, Non omnis, ſpero, deerit pudor, improbus iſte Sit licet, et matri ſtolidae inter jurgia linguae

Non parcat, nec curet eam, nec dicta faceſſat:

Quin ſemel, ut juſias mens noſtra exarfit in iras,

*)—— ni alma Venus nil redders eontra. Vt clarmus Brunchius, e Ruhnkenio emen- davit.

S

——

—

————