„

— 230—

Nunc demum noltras longo poſi tempore ſedes Viſere, raro equidem de tanti laetor honore Hoſpitii, divas nam vos praeceditis omnes. Tum Juno: magnum luber irridere dolorem Qui mentem turbat noſtram: jam ductor Ialon Et ſocii vellus repetentes Phalidos amnem Nave tenent; auſis ingentia coepta timemus Omnibus, Aeſonidi ſed enim magis omnibus uni Huic ego, Tartareas peteret ſ remige ſedes, Aeratis laxare parans Ixiona vinclis,

Non deero, noſtris quantus vigor artubus haeret; Nec mihi laetetur Pelias, vel fata ſuperbus Effugiat, noſtris qui nunquam altaribus ulla Pona dedit; longo ſed jam mihi tempore cor- “ di eli

Aelonides; ripas quondam ſpumantis Anauri Servabam, tentans, mortali in pectore quanta Sit pietas; illi tuleram tunc obvia grellum, Cum peteret patriam laſſus venatibus urbem: Jamque furebat hyems, ingentes u ndique montes Albebant nivibus Spari, Krepituque lonante Volvebat torrens majores auctior undas:

Hic me anui ſimilem ſpectat miſeratus et altis Imponens humeris vada per declivia portat: Ex illo multum nobis dilectus Ialon:

At Pelias, niſi tu reditus inimica negaris,

Det meritas nobis ſcelerato fanguine poenas.

—

——

—