232—

B 2

Ft me prqmißi, coram horriſonasque ſagittas

Fracturam atque arcus, graviter commotus,

3 atroces

Edidit ore minas, ſileam, dextramque retractem,

Se cohibere animum, quem ſi importuna la-

ceſſam,

Mox fore, me proprii capiant ut taedia facti.

Finierat, rident illae, nutusque viciſſim

Pant ſibi, at illa dolens fentitque, refertque: cachinnum,

Sunt, queis nostra movent mala: nec memo- rare neceſſe

Omnibus, heu nimium novi ipla; aſt nunc mi- hi cordi eſt

Quaerere natum, omnesque aditus tentare, nec ullis

Parcere blanditis, meaque haec, puto, juſſa

capeſſet.

Pixerat, at contra Juno ſic voce reponit

Subridens, teneramque manum complexa Cy- therae:

Perficias promiſſa mihi, ſed jurgia mitte

Cuncta, rogo, et[aevo noli contendere gnato,

Nam mox depoſita cedet tibi mollior ira.

Sic ait, et ſolio ſurgens cum Pallade greſſum

Rettulit, at celſum Cytherea petivit Olympum,

(Talia namque animo video gratiſſima veſtro)