Folio Ueriſimile eſtin multis magis fieripeccatũ q; in pauecls Na ſcia vel diſciplina eſt melioꝛ altera. vel qꝛ eſt certioꝛ vel quia melioꝛ eſt. i. de melioꝛi ſubiecto. 3.

Maioꝛibono maius malũ oponit ſvareinſtantii Dialetica ꝓpõ eſt ↄtra quã in pluribꝰſic ſehabentem non eſt

Qui expꝛobabilioꝛibꝰq́; ſit ocluſio ſilogiſare conat᷑ palaʒeſt quoniam non beneſilogiſat..

Cõceſſum ẽrñdẽti nõ intelligẽti dicere qm̃ minime intelligoꝛ

Ille bñ ſoluit rõnem q eam interemit ⁊ ꝙ falſa ſit oſtendit.

Nihil Pꝛohiberqdã falſa eſſe pꝛobabilioꝛa quibuſdam veria Pꝛauꝰſocius eſt qui impedit ↄmune opus. Qui itigatione interrogat male diſputat. Pctm̃ eſt aliqqd oñdi ꝑ longioꝛa qð ineſtꝑ bꝛeuioꝛa.vñ exp̃ſ ſeelicit ꝙpctm̃ eſt fieri ꝑ plura qð pᷣt fieriꝑ pautioꝛa eq̃ bene. Hoc eſt habere ingeniũ bonũ ſᷣm veritatẽ poſſe eligere bonũ vel veꝛum et effugere fallun. Quibene nati ſunt bene viuere poſſunt Fqð pꝛofert᷑.

Quiamant bonũ ⁊ odiunt malũ de facili diſcernunt optimũ

Sequũtur auto.pꝛimi libꝛi elencoꝝ ariſtotelis Tench eſtſilogiſmꝰ ↄtradictõis.ab en.i.in ſiue ↄtra et lexis. i. ſermo vel dic tio. ideſupꝛa añ libꝝ pꝛioꝛum. Imperiti velut longe diſtantes ſpeculantur Nõ ↄtingit res ipſas nobiſcũ ferre ad diſputatõem ſed in diſn putatõibꝰ noibus pꝛo rebus vtimur ſplura ſignificare. Noia ſunt finita.res vero infinite.q̃re neceſſe eſt vnũ nomen

Qui ptutes vocabloꝝ ſũt ignari ð facili ꝑalogiſãt᷑.i.ðcipiũ᷑.

Quidã magis a petũtſe videre eẽ ſapiẽtes ⁊ nõ eẽ: qᷓ; eẽ et nõ Sophiſtria ẽſciaaarens ⁊ nõexiſtenrs l videri Sophiſta ẽ copioſus ab a parente ſcĩa ⁊ nõ exiſtente Duo ſunt oꝑa ſapientis:quoꝝ pꝛimum eſt non mentiri dech bus nouit alteꝝ poſſe mentiẽtem o ſtendere.i.ↄuincere Opoꝛtet addiſcentem creleee

Elencheſt ↄtradicrio vnius ⁊ eiuſdem nõ noĩs ſolũſed relx

I4 vmꝰ hoĩs. reifimpliciter vt hoĩs

nois:nõ ſynonimiſed eiuſdeʒ ſm idẽ ſimpliciter ⁊ in eodẽtpe Exnihilo nihilfiſiſit

Eadẽ eſt diffinitio vmiꝰſolius reitm̃.⁊

———

— ——y——