3* . . * . 3 7 * un *““ 1 17 . 4 . 9 — 1 4 1 6 1

E ““ “

+

——„ 9 2. 2— 4..— 3

LIIII

pafſam ſine actum intermedium

Eaumocox nõ eſt diffinitio. vñ ſolius vnluocl eſt dit mnitlo. Omne inconſuetumeſt obſcurum

Dẽs trãfferentes ᷣm aliquã ſiliudinẽ ſe tranſferunt

Imago eſt cuius generatio eſt per imitationem Illud eſt ſuperfiuumin diffinitione quo ablato ds remanet

ſatis maniteſtet quod diffinitur.

Flegma eſt humidũ pꝛimũ a cibo inaigeſtum. b Diffinitio debz dariꝑ pꝛioꝛa ⁊ notioꝛa q omnis doctrina et oĩs diſciplina expꝛioꝛibꝰx notioꝛibus fit.

Uniꝰ ⁊ eiuſdem rei nõ pñteẽ plures oiffinitiões: ſed tm̃ vna. Dis bona diffinitio dz oſtare er genere ⁊ differentijs. qꝛ iſta ſuntpꝛioꝛa ⁊ nonoꝛa qᷓ; ppẽs quedifſinitur. Simpliciter notum eſt qð omnibus notum eſt b O poſitoꝛum eademeſt diſciplina b In diffinitione vniꝰ coꝛrelatiui debz ponirelatiuñ ꝛccõuer⸗ ſo. quia inrpolſibileelt vnum cognoſc abſq; rellquo

Dies cſtl um Bꝛamarica eſt ſcia lcrbech⸗ 2r ecte intelligédi illud qð moofert. 5.

In difnitõe cuiuſubet rei nõ debz poni genꝰ punquũ x r motum. qꝛ in generepꝛopinquo fit.

Omnis differentia ſpecifica cum genere ſacitſpẽm b Genusgꝑ ſe non pꝛedicat᷑ de differentia. In diflinitione pꝛopꝛie paſſionis debet poni ſubiectum Omnis diffinitio dataꝑ accidens vituperanda eſſ. Itẽ diffinitio data ꝑↄiũctõem copulatiuã vel diſiũctiuaʒ vi Omnes honoꝛem apetunt l tuperanda eſt Finis in vnoquoq; eſt optumũ gratia cuius ſunr alia. 8— Impoſſibile eſt incoꝛpoꝛeũ coꝛpoꝛeↄmiſceei Non qui clam ſumit ſed qui vultſumere latroeſt ¶ Sequũtur auto.vij.libꝛi thopicoꝛum ariſtotelis.

Poꝛtʒ idqð maxime dicit᷑ ⁊ optimũ vnũ eſſenumero

Que vni ⁊ eidẽ nõ ſunt eadẽinterſe non ſunt eadem Faclliꝰ eſt deſtruere q; ↄſtruereccoꝛrumpere qᷓ; faceręꝭ. Inter oĩa pᷣdicta difficilimũ ctt nſtruere diſimitionem. Accidens vero ↄſtruerefacilimumeſt