III. VARIAE LECTT. A I > BOETHIl M DE i ONSOL. PfflLOS.

cessaric h. L et paulo post. — dignoscit) dinoscit? — ut hacc non sit opinio] ut hoc? — c.xtituruin | extaturum? — tatebor quidem rcm] fatcbor rcm quidem? — sespondcbo) rcspondco? — duae sunt etcnim] dnae etcnim sunt ? — voluntaric] voluntate. — nullam hab. nat. necess.) nullam nat. hab. ncc? — propriam naUiram] nat. propr.? — quia pnus] qua prius. — gradiens homo| homo grad.? — exi- stunt] existcnl. dc rcrum neress.] renim ile neccss. ? ad divin. nolitiam| ad div. notionem? — divinam praescicntiam te| In marg. G. I. cst -a/ius in praesenttam.' — ut tu existinias] ut estunas (lcg. ut exist.j — vices] vicem? — rcbus omnibus modum] rcbns modum omnibus? — cum rcctac sint] cum rcclc sunt? — judicis] om.? — cuncta ccrnentis] ,,Sit laus dco" addit G. I.

- m -o -t» --

a ) Sp ECIMFN COMMrNTARII C0DICIS G. 1. Nr. KXXXV.

■ilb. II. Prosa II Vellem autem/ Prosa sccunda hujus secundi, in qua plulosophi.i prohat. quod Boetus nihil notcst quacrelari contra eo, quod fortuna nullani injuriam sibi fccit. Kt primo per- sffadct Bocto introdiK tionem fortunac in personam loqucntem. Scrmo vcrbis fortnnae introductac exe- quiliir intinluni. Primo dicit ■ Ego phi/oso/ihia rellem jiaiiea' ctc. Nota, quod siniplicitas scrmonis solct gem raro ftalidill Idco quandoque oportct variare. Sermonem in direndo rominutari oportet, ut sa- cietas rarirtate ritrtur. Kt propter istam rcgulam p. h. (i. e. Phi/osophia) his mutat scrmonem intrn- duccmlo fortunam loquentem tanqnam novam personam. Et in hoc utitur prosopopcya, quae est figura. per quani rei sermo allribuitur, quae loqui non potesl. Qmd tu hiimo. B* p. (i. e. his Philoso/iliia) vcrbis forluna introducte excquitiir in tantum s. probando, quod Boctus nihil jure habet quaerelari de fortuna et hahet tres parles. In prima fortuna ostendit, quod ipsa Boeto nihil abstulit. In secunda re- spondet tacite quacstioni. Et in tertia excludit quaiulam responsionem Boetii. 2» ihi: An ego sola. 3» ibi : An tu mores. Primo dicit O homo quid inrulpas me. eottidiams querelis \tuis , qiiam injuriam fecimus tibi etc. Nota, quod cx tota litcra lormantur trcs rationes. Nulla rationabilis quacrimonia potest fieri pro co. qnod quis nulla alienu hona aufcrt, scd sua propria pro libitu suo disposuit. Igitur nulla ratio- nabilis qiiaeniiionia per Boetum ficri potuit contra fortunam. Major rationis esl nola perse, sed nnnor probatur in litera. Primo s., quod foriiina ipsi Boeto dc suis nilnl abslulil, cum dicitur. (Juac tibi tun di iriijimits bona. Dcindc probatur. quod ipsa bona, quae forluna ahstulit. non fuerunt Boetii, scd for- tune, cum dicitur. Cum te matris ex utero. Dcinde jirohaliir, quod fortuna circa Boctum aliquid non fecit, nisi quod sua propria hona disposuil, ihi: Nunr mtht maniim rclrahrre Itbet. Ilcm nota pro intcllcctu lilere, quod bona exleriora s. bona fortune non sunt nostra propria hona. quia dicit Srnera in de rrmrdns fortmtoritm. -Non rst tiiiun . quod fortuna r.\.\r frrit tiiiim rt nihil /iroprtum putart liret, quod eripi potest '.« Nota cr»o, quod nulla alia bona sunt nostra, nisi bona inlrinscca s. quae siint in nobis et non cxtra nos, ut sunt bona nalure s. corpus et anima. Bona sratiae, ut scicntiac et virlnles s. quae fortuna non dedit nec eripere potcst. liide dicit Srnrra. -.\iln/ proprium diras. quod viiitari potrst j fortuna rrposrit, quod dedtt; dontim , quud dari potuit, aiifrm /in /iii/: i/uod fortnna nnn dedit, non ertpit .t Item nota circa boc. quod dicit: -Suduin rrlius omntbiis- , quod pcr hoc, quod homo nudus nascitur, intclli^itur lUcna ejus miseria. Si enim bonio ntnlus nasccretiir (le^. non nudus) et paucis cgeret, tunc csset minus miser: scd quia ninlus nascitur: nibil poamdeM et plurihus indigcns. ideo magis miser est. Unde pocta pau /irr m nr i aa f»f. Ltnf*. hist. poct. medii aevi 1. II, 99—100. p. 480): ■ Primitiis in miindnm trriiin tua qtianta tuHsti f fNudus eras primo, postca niidtis rris." An ego sola] His rcspondet forluna tacitc quaestioni d. Numquid ego sola inter res naturales universas prohiiieor exereerc naluram MU propriam} T.intum celo conccssa est aliquando producere sercnos dies clc. Nota: Fortuna prius probat, qnod oninia bona extcriora sunt sua. Scd aliquis posset diccre: 0 forluna, lieet omnia illa bona sint tua, tamcn, postquam ipsa hominihus dedisti, ampliua ipsa auferre non debes. lluic tacitae objectioni scu quaestioni fortuna respondet in litcra et vult diccrc, quod hoc licite habel facere, quia hoc cst opus naturalc suum, ct crgo vult, quod, sicut alie res naturales licite cxcrccnt naturales operationcs suas, sic etiam ipsa fortuna licite cxerceat opus suum s. tribuendo et uifrri ndo. Quod autem talis sit natura fortnne, hoc ostendit ihi: > Ilarc noslra ris est-, ut patet in liten. Item nota, quod, sicut aliae res naturalcs in propria natura non possunt permutari, sic nec for- tuna. Unde pocta (pau /ier Ilrnrir. 1. III. v. 35. p. 477. ap. Lcys.): -Seminat in spinis natitrc jura rrlra- r/ans.' I nile sicut quaelihet res naturalis deleclatur in sua naturali operatioue. sic etiam fortuna. liuk pau /ier Ilenrirus (lib. II. v. 99. seqq. p. 469. Eeys.):

*Nonne sua lici/e quiris sic u/i/ur arte?

Ouod sibi sors dedcrit, utitur omnis homo. Mtlcs equis, piscator aquis cl clcrirus i/m/tnis,

Ntttttn firttui pugilrs martc, poeta metris. Rustirus arra parat; mimerat mcrrator urarus: Virgo lcgit flores; stultus amator amat.- istam lileram -Nos ad constantiam« etc. Qiiod sola avaritia hominum vcllet. quoil for- tuna circa ipsos iniqua niutaretur: qnain avanci.im fortuna vocat incxpletam, i. e. insaciabilem. De quo dicit (wregortus in quadam (hnclia. -Omnis ararus ex potu sitim niii/ti /i /irnt. quia, cum ea, quar a /i- pr /ii . aJjptUM fuerit. ad a /i /ietenda a/ia amp/ius anhr/at. ' An tu mnres/ llis fortuna cxcliulit quan- dam resjionsionem Boctii d. t) Boeli num quid i^norasti morcs mcos? Ncscis. quonioilo ( resus rex rogi t yro formidandus etc, ut in litera. Nota forluna siipcrius prohavit, quod qnaerimonie Boetii contra cam non sunt rationabilcs neque juste, sed quia Boetus posset se excusare et respnndere, quod ipse adeo esset conquaestus de mutahilitale fortune, quia ignorasset mores ejns. Hanc respnnsionem exclu-