Druckschrift 
Commentarii critici in codices Bibliothecae academicae Gissensis Graecos et Latinos philologicos et medii aevi historicos ac geographicos : cum appendice critica variarum lectionum et quorundam carminum Latinorum medii aevi nunc primum e codicibus editorum / scripsit Frid. Guil. Otto
Entstehung
Seite
107
Einzelbild herunterladen

post Britonts locab. a Dufreene m Glossar. med. et uifun. latin. iffertui v Mantum,

qood in Marburg codice i(a se liabet:

Pontificis 8t\ fex cleri sordida semver

_ ...... , ) ruma , r

(Jiu dedit in b/ iiuiii mantellum tuum.

Hoc indumentum tiii mm» dedUt an fmt emptumt

Eei ms tuum neetrumt eed tfui* dedit obsta vel OtU

Patiper mant\ tenuius miser sine p\

Si potes exp/ tenter rabiem qui po/

Tunc i/u mnnteUue: miht ner pilue eti neaue vellus

Et facerem versttm, sed Jacob, noti Esau sum: ' Cernts adesse nives, morieris ln ncque vir . . .

Hcis quid agesY printas ne pelles obsfrue\

Ittme peiliculme vix erunl eeenla mille,/

VteJerunt veleres vivere pontifices;

Viderunt fteri gvendem /u monut ....

Viderunt profugi fratri ab urbe .....

Vtderunt jueti ful §entia reejnn, . . . Apud Dufresne 1. c. hi versus exlant:

Pentifleie etrumo, faex cleri, sordidu spiiina,

Qut dedil iii hrume mihi mesntettum eine /duma,

Pattper mantette eum eiht el sine pelle

Si potes expresse frigtis rabientque. procellae

Dixil mmntettue: Mihi nec piltis est neque vellus. Htldcberti carmen de Nummo in cod. Marburg. dolendum est, quod. quum optima.i lectiones praebeat, permultas particulas habet, quae vetustate detritae vel aegre vel plane non legi queant. Qua in re ut, quoad ejus fieii posset, summa diligentia ac re- ligione \ crsarer, ea, quae , quamvis paene tota evanuerint , tamen legere potuisse mihi videbiir. ciirsn is It/eris. quas vocant, exprimenda curavi, ut, quid hodie salvum et in- ii^ruin euel. dinoseeretor ab evanidis.

Raro singuli versus librarii errore omissi reperiuntur. Singulae particulae carminis (Abschnitte^) a librario majueeuhe lileris notatae sunt, quas ipse pinguioribus literis in meo exemplo notandas ccnsui. Hermanni notas, quas exemplo suo idcm addidit, si qua OOOtinere viderenlur, quae ad meam rem pertinerent, nomine ejus addito in notis criticia repetcndas curavi.

Integ errimu e omnium, neque tamen optimus codex est:

2) Lipsiensis membrunaceus bibliothecae Paulinae s. academicae Lipsiensis nr. 1306. formae maximae, olim monasterii veleris celle sancte marie virginis, saec. XIII. velXIV. scrip/us, ubi nostrum carmen legitur fol. 148151. Hic codex quamquam leclionum praestantia multum Marburgensi cedit, nobis tamen magnae utilitati fuit, quod illi versus, qui iu Marbttrgeitsi aetatis vitio detriti sunt, in hoc codice integri extant. Difficilioribus autem lectionibus saepe faciliores suppositae videntur; graviores interpolationes non reperi. Idem codex propter summam versuum integritatem saepe succurril:

3) Codici Bruxellensi JVr. 10718. oltm Hospitalis S. Nicolai prope Cuss ad Mo- letlam membraii. binis coluninis el characterib. uiinulissimis exar. saec. XII, ubi nostrura carmen sine inscriptione incipit fol. 1946. col. 2. Codicem esse eundem, e quo in Novo Museo Rhenano (^Neues Rhein. Mus. 1841. 1, 2.) Versus TranquiUi, Fragmentiim P. Annaei Flori cet. nuper ab Ritschelio edita sunt, addit Oehlerus. Desunt in hoc codice nonnulli versus Ubrarii errore omissi, quos Lipsiensis codicis ope commode restituas.

14*