quidam hon ibiles esse describunl , t /nas Poeta Lucanus atl lyram Orphei cum cetens ttnimantibus et bestiis a deserto Thractae per (^cod. proj carmen miserabile provoculas cecinit . tlitin i /ise tnstis essel: et moerens (cod. merens) atl undam Strymonis rap/am Eurudicem f cod. EridicemJ Ittcrymttbili (^cod. laerimCy deflevit cttimnte", quo loco Ber- geru» nota 3. Iiaec addit: // esl encore ici qttestion du poeme tVOrphee, comme au chapitre VJ de tti premiere partie. Voyex la note 5. de ce chtipitre. Mais on trottve en effel dttus la Phttrsalie, amsi qtte Vobserve Bitfftin , /e mol pardus: V impetuositee t /e Cisar est eomparee it cette de cet animaux:

Ul primum cumulo creecente cadatera murum Admovere solo: nou segnior extulit illum Saltits e/ m metlias jecit super arma catervas , Quam per tumma rapit ce/erem venabula pardttm. Lucttu Phars. I. VI, 180." Sed non est verisiniile, id quod suspicatus videtor Ber- gerus, auctorein hujus tractatus ad hunc Pharsalicorum locum respexisse, sed carinen de Orpheo intellexisse, quum ideni auctor p. 20. haec habeat, quae nullo pacto ad locum quendam Phai stilicorum referri possunt, quum nihil prorsus simile in iis extet: „Fanitt — silvicolae homines — Quos poela Lucanus secundutn opinionem Graecorttm ad Or- phet Igram cum innumerosis ferarum generibus canlu deductos cecinit." Quo quidem loco Bergerus rectius haec notavit: „On ne trouve point de semb/ab /e enumiration dans /a Pharsale. II est evident que Vauteur parle ici tlu poeme, que Lucain avait compose sur VOrphee, et dont il existc plusieurs /emoignages au commencement de Vedition d "Oudendorp. Lugd. Bat. 1728. in 40. Dans la vie de Lucain ex commentario anti- quissitno on lit: Vertamine penlaterico acto in Pompeji theatro laureis recitante Nerone fuerat coronalUS et ex tempore Orphea scriplum in experimeiilitin ingenii ediderat." — On purrait sttpposer qiiil y a t /ue /qtie reminiscence de ce poeme de LuCOin tlans Vepitre de Vlaudien ad Serenam, ou les animaux sauvages apporten/ des presents de noce u Orphie, que Vlaudien appelie leur poete suo rati, tnais il n'y est poinl qttestion de Faunes. Voyez les notes du chapitre XLIX." l)e Faunis quidem sane ne in nostro quidem carmine quidquam extat, sed de panthera sermo est versu 652., quamquam nihil ibi <le ferocitate ejus poeta dixil, versu autem 651. sec. cod. Marburg.. 637. sec. Bruxell. et Lips. de pardi ferocitate hic versus reperitur:

„En leo magnanimus, graude patens elephas Et qui permo/its ruit in venabula pardus.* 1 (Juum autem hac duae bestiae pardus et panthera saepius inter se confundantur. lacile nostri quoquc carminis compilator utramque bestiam permiscuisse potest videri, unde hic quoque versus suspicionem nostram confirmare videtur, poetam nostrum pariter alque auctorem illum tractalus de bestiis apud Berger. e Lucani Orpheo multa hausisse. Alias genuini Orphei Lucani reliquias certo nomine laudatas nondum adhuc reperi, nisi forte huc referendus sit versus quidam de Eurydice, quem Servius in IV. Georg. 1. c ex Ovidio affert: ,, Bts rttptlur vixitt/tte semei," qui quum in iis quidem Ovidii earminibus. quae nos quidem integra habemus, non reperiatur et optime in Lucani Orpheo extare potuit. haud scio an a Servio memoriae errore Ovidio tribuatur. Distichon autem quod- dam. quod Vincentius Bel /ovac, in Speculo Doctrina/i lib. IV". cap. 162.: De cupiditute secnndum poetas, ut Lucuni affert:

Nemo nimis cupide rem sibi desideret ullam

Ne, cum plus cupiat, perdat et hoc, qttod habet quamquam argumento ex Lucani Orpheo desumptum esse potest, per metrum tamen liuic carmini non magis convenit, quam Pharsalicis, neque in ulla editione Lucani illud a viris