- 100 -

t/uos carminis sui codices in bibliothcca Brtixellensi extare a viro quodam docto, duin per proxime superiores ferias autumnalcs Bruxellam quasi praetervolando viderit, cognosse dixit. Oehletits quidcm dc tino tantum codice Bruxel/. Nr. 17018. olim retulit, quem mihi postea descripsit. Qui quum satis antiquus esset, sic mihi a bonis codd. instructus esse videbar, ut ultra rem persequi nollem. Videntur tamen etiam plura alia ejusdem carminis exempla in aliis bibliothecis extare. Nam Leyserus quidem in Ilistoria poetar. et poem. medii aevi p. 410. Nr. XXXI. Hi/deber/i Episcopi Cenomanensis carmina enu- mcrans codicesque corum indicans commemorat etiam „Hildeberlt Episc. Cenom. carmeii de Nummo" ex codice Godfridi Prioris S. Swithini Wintoniensis, quod ipsius esse asserat Baletts, manuscriptum extare in Collegio Corporis Christi in Oxonia nr. 255. 5. coll. Catal. MSS. Angl. et Hiberniae p. 55. nr. 1722., quod equidcm non dubito , quin idem sit atque nostrum, cujus initium usque ad v. 206. e cod. Elnoneitsi olim, postea Parisino Reg. nr. 274. Beattgendrium in Hildeberti Opp. Paris 1708. fol. p. 1329. seqq. edidisse post Hcrmannus mihi per literas indicavit, quam ipse ab amico suo quodam «locto de hac re certior factus est, quam fugisse se tum, quum Catal. codd. bibl. acad. Marb. latin. part. posteriorem ederet, ubi Cl. IV. D. 2. d. p. 13. de hoc carmine paucis egit, ipse in Ana/ectis hujus Catalogi p. 26. modeste confitetur. Cfr. Polyc. Leyser. Hist. poet. medii aevi p. 409. n. XXV., ubi quum varia Hildeberti poetnata intcr bibliothecaruin E/noiteitsis, Camberonensis, Parcensis Codices MSS. ab Antonio Sandero bibliotheca MSS. Belgica re- censeri tradit, haud scio an unus ex codd. istis Elnonensis idem sit, e quo Beaugendritts I. c. initium nostri carminis edidisse se testatur. Oehlertts denique significavit mihi, suspicari se carmen nostrom jam integrum typis exprcssum extare inter carmina Pseudo-Ovidianu, quae vocantur, in quorum editione quadam s. I. et a., cujus mentionem facerent Ebert. Bibliogr. Lcxicon nr. 15491. et Schweiger et Hain Repert. Bibliogr., reperiri carmen simili inscriptione praeditum „ Ovidius de Nummo." Sed quum ego ipse e bibliotheca Darmstadina candem editionem s. 1. et a. inspiciendam accepissem, qua Oehlero uti non licuit, suspicionem istam irritam factam vidi, quum carmen illud Pseudo-Ovidianuni quod 50 versibus constat, nullam aliam similitudinem cum nostro carmine habeat praeter ar- gumenti, quod cst De vi nummi; dc Orpheo autem nihil ibi legatur. Incipit autem Oviditts de Nurmno sic: „ ln lerra suiumus rex est hoc tempore numinus

NutitMO mutatur res nunc et ei famulatur.' Explicit: „Sed qui consiimi poterit cilo gloria ntimini

Ex hac esse scola non est sapientia sola." Hacc autem quatuor codicum exempla quum diligentissime intcr se contulissem. per- mirum milii illud visum est, quod, quum tres nostri codd. Bruxel/ensis, Marburgensts. Lipsiensis, quorum exempla integra habemus, singulis verbis tantum ac versiculis libra- liorum erroribus omissis inter se differant, in Elnonensi cod., e quo prinius initium hujus carminis edidit Beaugendritts, neque integrum carmen exlare vidi, ct plurima eorum, quae in edit. Beaugendriana rcperiuntur, non singulis verbis tantum a nostris codd. vehementer discrepare, sed etiam sententiis versuuinque ordine, sic ut exemplum illud Elnonense vel e perquam interpolato ac mutilato codice descriptum, vel ipsum a pio quodam monacho de industria corruptum esse videatur, de qua re postea copiosius disputabimus. Mtilto diflicilior alia mihi quaestio videtur, quae est de attctore carminis deque fon/e, itude sua haitseiit, invesligando, quam mihi partein nimium literis meis tribuens copiosius exse- quendam demandavit Vir Cl. Hei mannus in Ana/ec/is Catalogi p. 28., quod negotium vehementer vereor, ne non satis recte administraturus sim, quum neque a codd., nec a carmine ipso multum praesidii petendum esse vidcatur, quum non omncs codd. eandem inscriptioaera prae se ferant, sed in aliis nulla, in aliis diversa sit inscriptio. Nam in