deoique purtu ad mrtntii vUhrumqm nm deacribeadam poeta redirel (u \. s 0o. uaque

ud BoetH carminis): Giseease cxemplum, proh dolor ! niliil aliiul i^m 1 OOgnevi, quuin —tiTiimiim iilud MptfraMwna de Orpheo, cujus initium est: „Tkreidus quondam vmttM Ftde creditur canora" cet, quod et in Calaleclis l irgilii extat et apml Wernsdorf 1'oet. Lel Min. T. III. p 396. et ulibi. Bed que minoris probi ooetroai oanoen ease r< iperi,

00 majore gaodio aflcctus aoai, quod idem Vir CI. Carol. Hermannu .s pro aiogulari aoa erga ne beoivoleotia amicitiaque liberaliter ae mibj esemphim auum ea cooditiooe typia exprimendum operique meo inserenduin conees.suruni pollicitus est, .si intra annuni carnien illod, quod ulioquin ip .se editurus esset, cum codice Lipsiensi collatum, qucm se idem oarmen oootioore multum qnaereoda ej Lautmri Histor. pect el poem. ieedii aevi p. 2092. n XXIV. didicisse niiln significavit, aderem, qu<> diveraa madii aevi oannioa, <juoad ejua tteri poaset, in uuuin looum coliata aliquando uno volumine poetarom Otedii aevi seoundum nostrae aetutis legea criticas iustituto compreheadereotur. Horum i ^itur offi- eiarom alteri, qood erut io oodiee Idpmen» coofarendo poaitum, u( aatiafacere possem, (actum eet vetere BBairatla el iaaigai orga »ie pumaaitete Viri CI. Mmurint Haupiu 1 'rof. pliilol. I^paieoaia, ooadiscipuli <>lim mei , ad quem quuni exempli Lipsieusis cauao literaa dedissem, paolo pesl exemploa illud Lipsiense mtognuo partim ipaioe, partiai auditoria aui eujoadam philologi aingulari cura ac dlligeatia descriptum Giasam mihi misit, adjeotis etiam Bonoollia utriosque ootis. Cujus rei et med et Hermaaoi nemine Bummas gratias ago utrique. Hoc aotem exomplom l.ipsiense eo mihi gratiu .s fuit, quod in exem- plo Marburgensi multoa locoa vel plaoe deesse, vel siogolas taotum particolaa eorum extare vidi, qoas, ut pootmodo vidi. vetuatate codicia nimis detrites Hermaunua legere ac doacribere non potuit, quod aliud oxemplum melius habitum oaaferre ei non licuit.

1 nde Lipaumaia cxcmpli ope lacunue i.slae commode expleri possunt. Ad hoc autem oommodom accessit etiaaa illud, quod, quum in eodem codice JExcerpla auaouam ta Imdon O ri a ini h u a L IX. c. 4 — 7. et I. XI. cap. 1. extent, qua de re vid. Hermuniu A n mle a t m p, 23., el ego borum exoorptorom oaoaa ab Hermanno peterem, ut mihi codi- aooi ipaom in paucos dies Gisaaai owpicteodam uteodumque mitteret, precibua mei .s lu- bentissimo ummo aatisfecit mihiquc sic carmiuts quoque illius inspiciendi examinandique copia facta est In qua comparatione cum o\cm\>lo Lipsiensi facta luetor mihi contigis .se, ut, dum acrius oculos in exemplum Marburgense intendo diligcntis.simeque exempli Lip- su nsis ope singulas literulas contemplor, multa vcteris scripturae admodum detritae ve- stigia in Marburgensi codice reperirem, quae Virum Cl. Hermannum nullo ejusmodi praesidio in describendo codice adjutum necesse erat praeterire. Aliquanto post Theo- ilorus Oehlerus Moeno - Francofurtensis, vir doctissimus, qui nunc literarum causa Hruxellae vcrsatur, thesaurorum biblio/hecae Bruxellensis gnarissimus, cui jam multa praeclara antiquitatis studia debere ea, quae in Novo Museo Rhenano fasc. 1. et 2. ( Rheiiiisches Museum, Neuote Folge Jahrg. 1. Heft 1. u. 2.} ab a. 1841. testantur, quum ab Hermanno audisset, me proxime in opuscu/o meo nonnulla carmiua lalina medu aevi e codd. bibltolhecae acad. 0 'issensis primum esse edilurum, magna sane comitate humanitateque ultro mihi per litteras significavit, etiam in codice quodam pervetusio BruxeUenai saec. XII. exemplum hojoa carminis extare, quod si habere vellem, parvo Ofl mihi pretio descripturum pollicitus est. Haec pollicitatio quum non ingrata mihi ve- niret, rescnpsi. ut quam proxime promisso suo satisfaceret. Quod ncgotium quum vo- luntate mea in se aosoepiaset, puulo post exemplum codicis Bruxellensis tain diligenter accurateque descriptum ad me misit, ut ne literula quidem deesse videatur. Est codex Bruxe/lensis Nr. 17018., qui nescio uter sit c duobus codd. Bruxellensibus Nr. 9800. ei 10701.. quorum notitiam mihi nuper Hermannus benevole per literas fecit, qui se hos

13*