— 9S —

actionem suinmo nuniini factam pro Daventriu e rariis calamita/ibus erepta, quue rcs quantum ex actate codicis conjici licet, cadere videtur in saec. XV. med., i. e. in illa tempora. quibus Belgia niaximis bclli tumultibus vcxata cst. Supra versum cxtat nomen cujusdam Johanni» de Delf, qui, dubium librarius an auctor carminis, fortasse est idem, qui, Johannes de Wyt de Delf dictus, decanus fuit S. Mariae Traject., conditus a. 1433. Vide Histor. Kpiscopatuum focderati Belgii. Antwcrp. 1755. fol. T. I. p. 76. — Alterum carmcn, quod est deOngiiie ecclesiae beatae Mariae Trajectensis multo emendatius cum historia i|> i« extat in Anton. Matthaei Fundationcs ct Fata ccclesiarum, praesertim quae Ultrajecti et in ejusdem suburbiis ct passim alibi in dioeccsi libri duo. Lugd. Bat. 1704. 4. lib. I. fundatio V. Ecclesiae Mariae Trajectensis seculo XI. p. 134. et in Historia Episcopatuum foedcrati Belgii. T. I. p. 73. Cfr. Gualteri Chronicon Chronicorum. T. I. p. 1535. XXII. Incipit autem in cod. Giss. Tempora cum caitsis templi venerabilis huju» I Quiaquis nosse cnpis ctc., qui versus Virum Cl. Adrianum in Catal. fugit, cum pro initio carminis secundum vcrsum affcrrct: Qttisi/uis nosse cupit.

XXI

Ilildeberti Cenomanensis Episcopi Satyra de Nummo.

Hoc carmen, quod in nullo codice Gissensi extat, ut hurc opusculo interpoiiercmus, non tam nostro consilio factum cst, qui nihil alicni ei inscrcndum constitucrimus. quam auctore ct adjutore Caroio Fridcrico Hcrmanno, Prof. Philol. Marburg.. bibliolh. acad. pracfecto secundario, magno studaorum meerufi patrono, qui quum aliquando a me Gissac audissct, nonnnHa me cmrmina lalinn rmmdttm edifa c codicibus bibliothc -ae academicae Gisscnsis hutc opusdulo esaa addilurum, m his breve carmen de Orplteo, quacsiit ex me, num quid ccrtius dc Litcaut Orplteo scirem, quod mc longias aliquod carmen de Orpheo in cod. Gissensi repcrissc ptilaret. quum tcmporis angustiae me impedirent, quo- nuniis latius coram ipso dc meo carmine Orphico disputarem, nequcdum ipsc c»o dili- gentius id ilspexissom. Extarc enim dixit in codicc quodam bibliothccac acad. Mai- burgeitsis carmen inctlitum. quod maximam |)artem de Orpheo essct. Quod quum utriusque noStrum scire interesset, quam rationcm illutl caiinen cotlicis Jlarbitrgensis cum Gissensi exemplo habcret, ille vir doct., qua est er<ja omnes humanitatc liberalitateque, cxemplum SttUm e cotl. Marbitrgensi desci iptum, quo iti in Analectis catalogi codicitm biblioth. acad. Marbitrg. la/aior/im ( 1 'rogr. ad novi prorec/oris tnaugitralionem d. XII. M. Sep/embrts. Marb. MVCVCXLI.J edcret, Marburgo Gissam se mihi quam proximc mittcrc velle pollicitus est, ut cum nostro codiee compararein et quid ex ista comparatione perspexis- sem, sccum communicarcm. Quod excmplum aliquot QVtifi marjjini adjcctis instructum quum, ut est ille vir doct. ad aliorum studia promovenda promptissimus, paucis diebus post accepisscm cum nostroque codice contulissem, vchcmentcr ego dolui, quod utriusque nostrum spcm concidisse vidi, quum duo illa exempla, quae nos jam in duobus codd. habituros sperabamus, quo emendatissimum illtid carmcn ab altero utro ederetur, tantum inter se differre animadvertcrem, ut ncutrum ullam cum altero conjunctionem habere vitle- retur. Nam quum exemplum Marburgense multo longius, quam Gissense, circiter mtUe ducenlis versibus magnam partem Leoninis constans repcrissem, cujus initio quidem vtlia saecitlt inprimis avaritiae et iiivuliae deplorarcntur fv. 1—490.), deinde autcm, qumntum vir/tts humana valeret, Orphei exemplo sic describeretur, ut, dum ad illius cantum audiendum fcre tota nalura convcnisse narratur, integrum paene historiae ani- malium plantarumque ac siderum vocabularium comprehenderct (v. 498—805.}, in extrema